يكصدو نهم و يكصدو دهم قانون اساسى، وظيفه سنگين ملت در تعيين خبرگان و نمايندگان در تعيين رهبر، يا شوراى رهبرى، روشن خواهد شد؛ كه اندك مسامحه در انتخاب چه آسيبى به اسلام و كشور و جمهورى اسلامى وارد خواهد كرد؛ كه احتمال آن، كه در سطح بالاى از اهميت است، براى آنان تكليف الهى ايجاد مى‌كند.
[رهبرى، رياست جمهورى‌ ] و وصيت اينجانب به رهبر و شوراى رهبرى در اين عصر، كه عصر تهاجم ابرقدرتها و وابستگان به آنان در داخل و خارج كشور به جمهورى اسلامى و در حقيقت به اسلام است در پوشش جمهورى اسلامى، و در عصرهاى آينده، آن است كه خود را وقف در خدمت به اسلام و جمهورى اسلامى و محرومان و مستضعفان بنمايند؛ و گمان ننمايند كه رهبرى فى نفسه براى آنان تحفه‌اى است و مقام والايى؛ بلكه وظيفه سنگين و خطرناكى است كه لغزش در آن، اگر خداى نخواسته با هواى نفس باشد، ننگ ابدى در اين دنيا و آتش غضب خداى قهّار در جهان ديگر در پى دارد.
از خداوند منّان هادى با تضرع «١» و ابتهال «٢» مى‌خواهم كه ما و شما را از اين امتحان خطرناك با روى سفيد در حضرت خود بپذيرد و نجات دهد. و اين خطر قدرى خفيف‌تر براى رؤساى جمهور حال و آينده و دولتها و دست اندر كاران، به حسب درجات در مسئوليتها، نيز هست، كه بايد خداى متعال را حاضر و ناظر و خود را در محضر مبارك او بدانند. خداوند متعال راهگشاى آنان باشد.
[قوه قضائيه‌ ] ح- از مهمات امور مسئله قضاوت است، كه سرو كار آن با جان و مال و ناموس مردم است. وصيت اينجانب به رهبر و شوراى رهبرى آن است كه در تعيين عالى‌ترين مقام قضايى، كه در عهده دارند، كوشش كنند كه اشخاص متعهد سابقه‌دار صاحبنظر در امور شرعى و اسلامى و در سياست را نصب نمايند.