رهنمود و انتظار - پژوهشکده انقلاب اسلامی - الصفحة ٢٠٢
پيكره زنده و شاداب بودن است؛ به اين كار اهميت بدهيد. از چيزهايى كه لازمه انضباط است رويگردان نباشيد.
٧- ٧. احترام نظامى و برادرى انضباط منافاتى با تواضع و روح برادرى ندارد ... هر كسى در همان چارچوب ضابطهها و مقررات انضباطى بايستى از مافوق خود اطاعت كند؛ اما هر دو با هم برادرند ... درجه به معناى اين نيست كه تندخويى و ستيزهگرى و تحقير و بىاعتنايى از مافوق به زيردست انجام بگيرد؛ آن مقوله ديگرى است. آن برادرى اسلامى بايد به جاى خود محفوظ باشد. «١» در سپاه، همه با يك لباس و بدون نشانه و علامتى، كنار هم راه مىرفتند. فرمانده يگان، برادرى بود كه از لحاظ مشخصات ظاهرى، با آن برادرى كه مثلًا در يك گردان يا در يك گروهان يا در يك دسته عضو معمولى بود، هيچ تفاوتى نداشت؛ اينها را نمىشد شناخت. اين، يك نوع صميميت و يگانگى به طور طبيعى به وجود مىآورد كه حُسن بزرگى بود. البته حُسن درجه، حُسن بزرگترى است؛ يعنى اين، به هيچ وجه اين درجات را زير سؤال نمىبرد. در عين حال، شما هر دو را با هم داشته باشيد؛ يعنى اين درجه هم باشد و آن برادر سطح پايين، احترامش را هم به شما بكند، سلامش را هم بدهد؛ اما برخورد شما، همان برخورد برادرانهاى كه هميشه داشتهايد، باشد و در ميانشان حضور پيدا كنيد. «٢»