رهنمود و انتظار
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص

رهنمود و انتظار - پژوهشکده انقلاب اسلامی - الصفحة ١٦٨

از او بخواهيد مخلصانه و صادقانه با او پيمان ببنديد و به آن پيمان متعهّد بمانيد. «١» راز پيشرفت، معنويت است. بايد روى خط معنويت قرار گيريد و پيش برويد. البته معنويت هم طرق زياد دارد ... هر دل، دريچه‌اى به سوى خدا دارد. فقط سعى كنيد كه دور اين دريچه، گِل گرفته نشود. دريچه را باز كنيد به سبك خودتان به ذيل ساحت مقدس پروردگار متصل بشويد؛ با خدا رابطه برقرار كنيد؛ همين نماز و همين نياز و توجهات را داشته باشيد؛ علاوه بر آن هم، خودتان هر طور كه توانستيد با هر زبانى- نام تو به هر زبان كه گويند خوش است- با خداى متعال رابطه برقرار كنيد. «٢» شما جوان‌ها دعا كنيد، با خدا حرف بزنيد و از خدا بخواهيد. همه چيز، هر چيز كه دلتان مى‌خواهد. البته اگر با خدا انس گرفتيد، آن وقت ديگر چيزهاى كوچك كمتر به چشمتان مى‌آيد و به سراغ چيزهاى بزرگ‌تر و چيزهاى قيمتى‌تر مى‌رويد ... قيمتى‌ترين اين است كه انسان از خدا مغفرت بخواهد.
شما كه جوان هستيد وقتى كه دعا مى‌خوانيد، حقيقتاً بايد توجّه كنيد كه در خدمت پروردگار ايستاده‌ايد. نمى‌خواهد خدا را تصور كنيد، خدا كه به تصور انسان نمى‌آيد كه بگوييم من تصور مى‌كنم كه با خدا حرف مى‌زنم. شما بايد خودت را تصور كنى كه يك بنده ضعيف، حقير و كوچك با امكانات بسيار محدود هستى. «٣» بايد با خدا حرف زد. ما فقر محضيم در مقابل خدا ... ما فقيريم و او غنى است. از او بايد بخواهيم. اين خواستن هوشمندانه است اگر اين جور خواستنى باشد، اين خواستن فرزانگان است و هوشمندانه. بچه‌ها را اين جورى بايستى بار بياوريد و اين بسيار خوب است، به خصوص آن كسانى كه مى‌روند به خارج، بورسيه‌هاى اين دانشگاه، ارتباط فرهنگى با آن‌ها بايد قطع نشود. البته اين تضرع و توسل بخشى از كار فرهنگى است. همه كار فرهنگى اينها نيست. «٤»