رهنمود و انتظار - پژوهشکده انقلاب اسلامی - الصفحة ١٦٨
از او بخواهيد مخلصانه و صادقانه با او پيمان ببنديد و به آن پيمان متعهّد بمانيد. «١» راز پيشرفت، معنويت است. بايد روى خط معنويت قرار گيريد و پيش برويد. البته معنويت هم طرق زياد دارد ... هر دل، دريچهاى به سوى خدا دارد. فقط سعى كنيد كه دور اين دريچه، گِل گرفته نشود. دريچه را باز كنيد به سبك خودتان به ذيل ساحت مقدس پروردگار متصل بشويد؛ با خدا رابطه برقرار كنيد؛ همين نماز و همين نياز و توجهات را داشته باشيد؛ علاوه بر آن هم، خودتان هر طور كه توانستيد با هر زبانى- نام تو به هر زبان كه گويند خوش است- با خداى متعال رابطه برقرار كنيد. «٢» شما جوانها دعا كنيد، با خدا حرف بزنيد و از خدا بخواهيد. همه چيز، هر چيز كه دلتان مىخواهد. البته اگر با خدا انس گرفتيد، آن وقت ديگر چيزهاى كوچك كمتر به چشمتان مىآيد و به سراغ چيزهاى بزرگتر و چيزهاى قيمتىتر مىرويد ... قيمتىترين اين است كه انسان از خدا مغفرت بخواهد.
شما كه جوان هستيد وقتى كه دعا مىخوانيد، حقيقتاً بايد توجّه كنيد كه در خدمت پروردگار ايستادهايد. نمىخواهد خدا را تصور كنيد، خدا كه به تصور انسان نمىآيد كه بگوييم من تصور مىكنم كه با خدا حرف مىزنم. شما بايد خودت را تصور كنى كه يك بنده ضعيف، حقير و كوچك با امكانات بسيار محدود هستى. «٣» بايد با خدا حرف زد. ما فقر محضيم در مقابل خدا ... ما فقيريم و او غنى است. از او بايد بخواهيم. اين خواستن هوشمندانه است اگر اين جور خواستنى باشد، اين خواستن فرزانگان است و هوشمندانه. بچهها را اين جورى بايستى بار بياوريد و اين بسيار خوب است، به خصوص آن كسانى كه مىروند به خارج، بورسيههاى اين دانشگاه، ارتباط فرهنگى با آنها بايد قطع نشود. البته اين تضرع و توسل بخشى از كار فرهنگى است. همه كار فرهنگى اينها نيست. «٤»