رهنمود و انتظار - پژوهشکده انقلاب اسلامی - الصفحة ١٦١
اگر خداى نكرده شما طورى عمل بكنيد كه يك سپاهى وقتى به رفتارتان نگاه كرد بگويد كه بالاخره اين گونه است! پس خيلى اهميت ندارد كه ما هم دنبال پول، دنبال دنيا و امثال آن برويم! اگر خداى نكرده اين طور شد، آن وقت خيلى مشكلات به وجود مىآيد ... اينجايى كه شما هستيد در حد بالاى حساسيت است؛ لذا بايد خيلى مراقبت كرد. «١» ٦. مسؤوليتپذيرى و پشتكار فرمانده بايد مسؤوليتپذير باشد ... بايد آن مسؤوليتى را كه به او سپرده مىشود و او قبول مىكند، حقيقتاً قبول كرده باشد و تبعات ناشى از آن مسؤوليت را بپذيرد. مترتب بر اين مسؤوليت پذيرى، دلسوزى و پشتكار و خستگىناپذيرى است. فرمانده تنبل و خسته بشو، فرماندهاى كه از دنبال كردن كار، خيلى راحت صرف نظر مىكند، هرگز فرمانده موفقى نخواهد بود. طبيعى است كه فرماندهى يك يگان بزرگتر و يك سازمان وسيعتر، خصوصيات بيشترى از اين قبيل لازم دارد و فرماندهى يك يگان كوچكتر خصوصيات كمترى نياز دارد. «٢» ٧. خستگىناپذيرى سپاه خيلى احتياج به كار و تلاش دارد ... مرز ندارد؛ بايد پيش رفت؛ بايد رفت و رفت! ... خيال نكنيد كه شما زحمت كشيديد و تلاش كرديد و الحمدللَّه، واحد خودتان را مثل دسته گل بهتر و تميز كرديد، تحويل بدهيد و بگوييد كه كار خودمان را كرديم؛ بگيريد تا ما برويم. اين گونه نيست. شما اگر روى همين دسته گل ده سال ديگر هم كار كنيد باز بهتر و زيباتر خواهد شد؛ باز درخشانتر خواهد شد. قضيه اين است. لذا بايد تلاش كنيد، بايد كار كنيد. تكيهگاه شما هم- اگر درستش را بخواهيد- اين معنويت است. «٣»