از پيغمبر اكرم- صلى الله عليه و آله و سلم- به طور متواتر نقل شده است. و اين حديث شريف حجت قاطع است بر جميع بشر، بويژه مسلمانان مذاهب مختلف؛ و بايد همه مسلمانان، كه حجت بر آنان‌تمام است، جوابگوى آن باشند؛ و اگر عذرى براى جاهلان بيخبر باشد، براى علماى مذاهب نيست.
[برخورد با قرآن در طول تاريخ‌ ] اكنون ببينيم چه گذشته است بر كتاب خدا، اين وديعه الهى و ماترك پيامبر اسلام- صلى الله عليه و آله و سلم- مسائل اسف انگيزى، كه بايد براى آن خون گريه كرد، پس از شهادت حضرت على (ع) شروع شده. خودخواهان و طاغوتيان قرآن كريم را وسيله‌اى كردند براى حكومتهاى ضد قرآنى؛ و مفسران حقيقى قرآن و آشنايان به حقايق را، كه سراسر قرآن را از پيامبر اكرم- صلى الله عليه و آله و سلم- دريافت كرده بودند و نداى انى تارِكُ فيكُمُ الثَّقَلَينْ در گوششان بود، با بهانه‌هاى مختلف و توطئه‌هاى از پيش تهيه شده آنان را عقب زده؛ و با قرآن در حقيقت قرآن را، كه براى بشريت تا ورود به حوض بزرگترين دستور زندگانى مادى و معنوى بود و است، از صحنه خارج كرد؛ و بر حكومت عدل الهى، كه يكى از آرمانهاى اين كتاب مقدس بوده و هست، خط بطلان كشيدند، و انحراف از دين خدا و كتاب و سنت الهى را پايه گذارى كردند، تا كار به جايى رسيد كه قلم از شرح آن شرمسار است.
و هرچه اين بنيان كج به جلو آمد، كجيها و انحرافها افزون شد، تا آنجا كه قرآن كريم را- كه براى رشد جهانيان و نقطه جمع همه مسلمانان، بلكه عايله بشرى، از مقام شامخ احديت به كشف تام محمدى «١» (ص) تنزل كرد كه بشريت را به آنچه بايد برسند برساند و اين وليده «عَلَّمَ الْاسْماءِ» «٢» را از شر شياطين و طاغوتها رها سازد، و جهان را به قسط و عدل رساند و حكومت را به دست اولياء الله معصومين- عليهم صوات الاولين و الاخرين- بسپارد، تا آنان كه به هر كه صلاح بشريت است بسپارند- چنان از صحنه خارج نمودند