٥- ٤. تربيت علمى و ايمانى‌ دانشگاه امام حسين عليه السلام را مظهر آميزش علم و ايمان يافتم. رنگ نظامى‌گرى هم بى‌شك بر زيبايى اين هماهنگى و جهت‌گيرى افزوده است. مهم آن است كه سپاه همچون درخت تناور و مثمرى در زمينه انقلاب مبارك اسلامى براى انجاز هدف‌هاى بزرگ و تعريف شده خود، به مردان خردمند، شجاع، دانا و فروزان از شعله ايمان نيازمند است. اين دانشگاه، تربيت چنين انسان‌هايى را تعهد كرده است و همه برنامه‌ها و سياست‌ها در آن و همه تدابير و ابتكارها از سوى مديران و دست‌اندركاران آن بايد در اين سَمْت و سوى باشيد. «١» راجع به اساتيد و مسؤولان من مى‌خواهم عرض كنم كه برادران عزيز! مطلب اين است: هنگامى كه به اين جا مى‌آييد احساس كنيد، داريد عبادت مى‌كنيد ... هر كسى كه اين جا مشغول كار است ... بايد بداند كه در حال عبادت است؛ تربيت جوانان با اين خصوصيت اين برترين عبادت است. «٢» ٦- ٤. توجه به معنويت نيروها آقايان، شما هر چه در نيرو داريد براى هنر تبليغ و بيان احكام و غيرت دينى و هر چه داريد اينجا مصرف كنيد. كارى بايد شماها بكنيد كه اين آقايان هر كدامشان تبديل بشوند به يك حنظله غسيل الملائكه؛ به يك أبى‌ذر، به يك سلمان؛ اين را شماها مى‌توانيد بكنيد؛ اينها پاك هستند؛ هر چه ممكن است شما صرف وقت بكنيد براى اين آقايان. «٣» بايد نگذاريد جوان‌هاى زير مجموعه‌هاى شما مجذوب جلوه‌هاى مادى بشوند و دلشان را بدهند به آن چيزهايى كه به مردم معمولى و عادى دنيا تعلّق دارد حتّى دل سپردن به اينها و مجذوب شدن به اينها سقوط در حدّ يك انسان متوسّط و معمولى را در پى دارد. انسان اين دوره، آن هم انسانى كه به اين مجموعه تعلق دارد يك انسان برجسته است و برجسته شدن يعنى از اين سطح معمولى عروج كردن و اوج گرفتن، لذا نبايد بگذاريم دوباره سقوط كند، و اين، آن مسؤوليت اساسى است. «٤»