از فقدان سازمان مناسب و نبود نيروهاى كار آزموده و نيز فقدان چارچوب‌هاى تئوريك بود،روزمرّگى و بى‌ثباتى در موضوعات،محورها و اقدامات تبليغاتى بود.تبليغات ما چه در سطح سازمان‌هاى رسمى كشور و چه در سطح نيروهايى كه همّ خود را صرف اين مهم كرده بودند،بيش از اندازه دچار روزمرّگى و تابع حوادث جنگ شده بود.تبليغات جنگ بيش از هر چيز،موجى بود كه از پى طوفان حوادث مى‌وزيد؛حوادثى كه نوعاً خود نيازمند انجام كار تبليغاتى و عمليات روانى بودند.با اين حال،تبليغات جنگ نه شكل با ثبات و مناسبى يافت و نه محورهاى مشخصى را براى بهره‌گيرى طرّاحى كرد.آنچه در اين تبليغات با ثبات بود،كليشه‌هاى پذيرفته شده‌اى بود كه آن هم به دليل تكرارهاى مكرر،عملاً كاركرد اوليۀ خود را از دست داده بودند.

پنج-حضور رهبران در صحنه‌هاى عمليات روانى: حضور تمام اركان قدرت در صحنه‌هاى تبليغات جنگ،از ضرورت‌هاى اجتناب‌ناپذير است كه پيگيرى و پيشرفت برنامه‌هاى تبليغاتى را امكان‌پذير مى‌سازد.در شرايط خاص دوران پس از انقلاب و شروعِ جنگ تحميلى،حضور رهبران كشور در عرصۀ تبليغات روانى از يك سو درصدد بود تا نقص‌هاى موجود در تشكيلات تبليغات را جبران كند و از سوى ديگر موجب شده بود تا انجام عمليات روانى در سطوحى مطرح گردد كه مواضع رسمى نظام تلقى شده و به طور طبيعى پيامدهاى متنوعى داشته باشد.

برخى از محورهاى تبليغاتى و عمليات روانى در دوران جنگ،از سوى مسؤولان اعلام و موجب فعال شدن نظام تبليغاتى كشور مى‌گرديد.پوشش وسيع تبليغاتى در پى اعلام مواضع و تفكيك نكردن حوزه‌هاى عمل كه بعضاً دوست و دشمن را به شيوه‌اى يكسان تحت تأثير قرار مى‌داد،مى‌توانست در