هر چند نمى‌توان منكر تأثير متقابل تحولات جنگ و تبليغات در زمان جنگ گرديد،ولى اين موضوع تابع قانون همه يا هيچ نيست.متأسفانه در طول جنگ،براى ما چنين بود!به هنگام انجام عمليات،تبليغات فراوان و گاه بيش از اندازه و به نوعى گرم كردن معركۀ جنگ تبليغاتى به تبع جنگ نظامى،و در هنگام ركودِ درگيرى‌هاى رزمى،سكوت راديويى كافى به نظر مى‌رسيد.

متخصصان تبليغات جنگ معتقدند كه هرگونه اقدام نظامى و اقدام تبليغاتى مى‌بايست ضمن مراعات مقتضيات و ضوابط خود،هماهنگ و در چارچوب يك استراتژى مشخص به اجرا درآيند.بنابراين،اصل اين است كه محورهاى تبليغاتى در جنگ و عمليات روانى بايد جدا از افت و خيزهاى خبرى پيش‌بينى شده يا پيش‌بينى نشده باشد.جريان‌هاى خاصى كه در كشور هدف يعنى عراق رخ مى‌داد-و تا حدودى در جهت تبليغات جنگى ما بود-يكباره توجۀ زيادى را برمى‌انگيخت،ولى بعد از مدتى موضوع تا بروز يك جريان ديگر كاملاً به فراموشى سپرده مى‌شد.

به سخن ديگر،به جاى آن كه حركت‌هاى جنگى و تبليغات جنگ در جهت استراتژى جنگ قرار بگيرد و به جاى آن كه تبليغات جنگ به رغم سكون يا تحرك نيروى جنگى،مسير پيش‌بينى شدۀ خود را به صورت ممتدّ و بدون افت و خيز و با توجه به سطح پذيرش مردم ادامه دهد،زمان انجام عمليات نظامى،سير صعودى را طى كرده و به هنگام ركودِ درگيرى‌هاى نظامى،سكوت تبليغاتى حكم‌فرما مى‌گشت.اين امر برخلاف چارچوب يك استراتژى تبليغاتى معين در عمليات روانى بوده است.