مسألۀ اصلى در اين مرحله،كاهش روحيۀ سردمداران رژيم عراق و نظاميان در نتيجۀ طولانى شدن جنگ بود.فشارهاى سياسىِ بين‌المللى عليه ايران براى پذيرفتن صلح،موفّقيت ارتش عراق در جلوگيرى از حملات ايرانيان و استفاده از حملۀ هوايى به نقاط استراتژيك،عواملى بوده‌اند كه عراق از آن‌ها به منظور افزايش روحيۀ ملى بهره مى‌گرفته است.اولين عكس‌العمل صدام پس از عمليات خيبر و تصرف جزاير مجنون،اعتراف به كاستى‌ها و استفادۀ ابزارى از سياست واقع‌بينى و حقيقت‌گويى بود.رژيم عراق در كنار اين سياست،تبليغات را در بارۀ قدرت سازمان اطلاعات و امنيت خود و اختلافات شديد ميان رهبران جمهورى اسلامى شدت بخشيد،اما در مجموع،تا پيش از عمليات بدر،تحرّك كم‌ترى در تبليغات عراق ديده مى‌شود.

٥-٣-٢.از عمليات بدر تا عمليات والفجر ٨

در اين مقطع،افزايش تحركات ديپلماتيك ايران و توانايى ايران در مقابله به مثل از عوامل منفى روحيۀ ملّى عراق است.عراق در اين مرحله مى‌كوشد با تبليغات در بارۀ شكست عمليات بدر و بيهوده نشان دادن آن به عنوان خاتمه‌اى بر عمليات متكى بر امواج انسانى ايران و القاى بروز نارضايتى در ايران،جنگ روانى خود را تشديد كند.در اين دوره،رسانه‌هاى خبرى غرب نيز با تبليغات عراق همسو شده و با حالتى دلسوزانه از شيوۀ«حملات امواج انسانى»سخن مى‌گويند:

ايران براى كاهش خسارات مالى سنگين جنگ،از تاكتيك امواج نيروهاى انسانى كه با تلفات وحشتناكى همراه است،سود مى‌جويد. [١]

[١] .نگاهى به هشت سال جنگ تبليغاتى،ص ٢٠٥ و ٢٣٦.(نقل از ديلى‌تلگراف،٦٥/٦/٣١).