٧٨ و به تحقيق پيش از تو رسولانى (را به سوى جامعه بشرى) فرستاديم، سرگذشت برخى از آنها را بر تو بازگو كرديم و برخى را بر تو بازگو نكرديم، و هرگز رسولى را نرسد (و عقلا ممكن نباشد) كه آيه و معجزه‌اى (يا عذابى) جز به اذن خدا بياورد، پس چون فرمان خدا (درباره هلاكت ملتى به فرشتگان) صادر شود (ميان آنها عملا) داورى به حق شود، و در آنجا باطل‌انديشان و باطل‌گويان و باطل‌گرايان زيانكار گردند.
٧٩ خداوند همان است كه چارپايان را براى شما بيافريد (و رام ساخت) تا برخى از آنها را سوار شويد، و از (گوشت) آنها مى‌خوريد.
٨٠ و شما را در آنها سودهايى است (استفاده از شير و پشم و پوست و اولاد و فضلات و معاملات) و (آنها را آفريد) براى آنكه (به وسيله بار كردن كالا) بر آنها به نيازى كه در دل‌هايتان است برسيد، و بر روى آنها و بر كشتى‌ها حمل مى‌شويد.
٨١ و (خداوند) همواره نشانه‌هاى (توحيد و عظمت) خود را (در كرانه‌هاى جهان و در نفوس خودتان) به شما نشان مى‌دهد، پس كدام يك از آيات خدا را انكار مى‌كنيد؟!
٨٢ پس آيا در زمين سير نكردند تا بنگرند عاقبت كسانى كه پيش از آنها بودند چگونه بود؟
كسانى كه از اينان بيشتر و نيرومندتر و داراى آثار وجودى بيشتر در روى زمين (از قبيل قصرها، بناها، نهرها، سدها و باغات) بودند، اما آنچه به دست مى‌آوردند (عذاب الهى را) از آنان دفع نكرد.
٨٣ پس چون فرستادگانشان دلايل روشنى براى آنها آوردند آنها به آنچه از دانش در نزدشان بود (علوم مربوط به عقايد فاسده و امور دنيايشان) دل خوش كردند (و معارف انبيا را ترك نمودند) و (سرانجام) آنچه بدان استهزا مى‌كردند بر آنها وارد شد و آنان را فرا گرفت.
٨٤ پس هنگامى كه عذاب ما را مشاهده كردند گفتند: به خداوند يكتا ايمان آورديم و به آنچه آن را شريك (خدا) قرار مى‌داديم كافر شديم.
٨٥ اما ممكن نبود آن گاه كه عذاب ما را ديدند ايمانشان به آنها سود بخشد. (اين) سنّت و روش خداوند است كه درباره بندگانش (از ديرينه تاريخ) گذشته؛ و آنجا بود كه كافران زيانكار شدند.