٤٣ در حالى كه گردن كشيده و سر به بالا نموده‌اند بدون آنكه پلك بزنند و دل‌هاى آنها (از غايت دهشت) خالى (از هر توجه) است.
٤٤ و مردم را بيم ده از روزى كه عذاب بر آنها فرا رسد، پس كسانى كه ستم كرده‌اند گويند:
پروردگارا، تا مدت كمى (عذاب) ما را تأخير بينداز تا دعوت تو را بپذيريم و از فرستادگانت پيروى كنيم. (به آنها گفته مى‌شود) آيا شما نبوديد كه پيش از اين سوگند مى‌خورديد كه ما را هيچ زوال و فنايى نيست؟!
٤٥ و در منازل كسانى كه بر خود ستم كرده بودند ساكن شديد و براى شما روشن شد كه با آنان چگونه رفتار كرديم (با چه عذاب‌هايى آنها را نابود نموديم) و مثال‌ها براى شما زديم (اما تأثيرى در شما نكرد).
٤٦ و بى‌ترديد آنها مكرهاى خود را (عليه پيامبران ما) پياده كردند با آنكه مكرشان (علم به آن از ازل و راه مقابله با آن در دنيا و كيفرش در آخرت) در نزد خداوند است هر چند مكرشان به شدتى بود كه از آن كوه‌ها از جاى بركنده مى‌شد.
٤٧ پس هرگز خدا را تخلف‌كننده از وعده خويش كه به فرستادگانش داده مپندار؛ و قطعا خداوند مقتدر غالب و صاحب انتقام است.
٤٨ در روزى كه اين زمين به زمين ديگرى تبديل شود (كوه‌ها نابود، درياها تبخير، سطح‌ها هموار شود) و آسمان‌ها نيز (تغيير يابد) و همه (مردگان براى محاسبه و مجازات) در محضر خداى يگانه قهار ظاهر گردند.
٤٩ و گنهكاران را در آن روز مى‌بينى كه (بر حسب نزديكى در مذهب و مسلك و گناه و پيشوا و پيرو) در زنجيرها به يكديگر بسته شده‌اند.
٥٠ پيراهن و لباس‌هاى آنها از قطران است (روغن تند بد بوى قابل اشتعال) و صورت‌هايشان را آتش فرا مى‌پوشد.
٥١ تا خداوند هر كس را در مقابل آنچه (از كفر و فسق) كسب كرده يا به تجسّم عين آن عقايد و اعمال جزا دهد كه همانا خداوند سريع الحساب است (حساب همه اعمال و تعيين مقدار استحقاق جزا فورى است يا زمان مجازات، هر چند برزخ يا قيامت باشد از نظر ربوبى سريع است).
٥٢ اين موعظه‌اى رسا و ابلاغى كافى براى مردم است (براى آنكه هدايت يابند) و براى آنكه بيم داده شوند و بدانند كه او معبودى يگانه است و تا صاحبان خرد متذكر شوند.