سوره مؤمنون مكّى‌
، ١١٨ آيه‌
به نام خداوند بخشنده مهربان‌
١ حقّا كه گروندگان (به اصول عقايد اسلام) رستگار شدند (گويى به تمام پاداش اعمالشان در آخرت نايل گشتند).
٢ آنان كه در نمازشان (به دل و به اندام‌ها) فروتنند.
٣ و آنان كه از هر بيهوده و زشت رويگردانند.
٤ و آنان كه زكات را پرداخت‌كننده و به تزكيه نفس عاملند.
٥ و آنان كه نگهدارنده نيروى شهوت خويش‌اند.
٦ مگر با همسران خود يا كنيز ملكى خود، كه آنان (در اعمال شهوت در اين موارد) مورد سرزنش نيستند.
٧ پس هر كه جز اين (دو مورد) را طلب كند (و التذاذ جنسى به هر نوع و با هر كس انجام دهد) چنين كسانى متجاوز (از حدود اسلام) اند.
٨ و آنان كه امانت‌هاى خود (خلقى يا خالقى) و پيمان‌هاى خود را (پيمان‌هايى كه خدا با آنان بسته يا خود با خود يا خود با مردم بسته‌اند) رعايت‌كننده‌اند.
٩ و آنان كه بر نمازهايشان (از نظر رعايت تماميت و كمال) محافظت مى‌نمايند.
١٠ آنانند كه ميراث برانند.
١١ همانان كه بهشت برين را به ارث مى‌برند (به ملك طلق و غير موقت مانند ميراث مالك مى‌شوند، يا سهم بهشتى كفّار را به ارث مى‌برند) آنها در آنجا جاويدانند.
١٢ و به يقين ما (جدّ و جدّه اوّلى) انسان را از عصاره‌اى از گل (به دميدن روح و زنده كردن آن به نحو اعجاز) آفريديم.
١٣ سپس (نسل) او را به صورت نطفه‌اى (عصاره‌اى از مواد اوليه زمين) در قرارگاهى استوار (قرارگاه رحم) قرار داديم.
١٤ آن گاه نطفه را علقه (به شكل خون بسته) كرديم، سپس علقه را (به صورت) مضغه (نظير گوشت جويده شده) ساختيم، آن گاه مضغه را (تبديل به) استخوان‌ها (ى نرم) نموديم، پس بر استخوان‌ها (لباس) گوشت پوشانديم، سپس آن را (كه جسمى نموكننده بود به واسطه دميدن روح حيوانى به صورت) خلقى ديگر (و جاندارى زنده و صالح براى عقل و علم) ايجاد كرديم، پس آفرين بر خدا و پرخير و بركت است او كه نيكوترين آفرينندگان است.
١٥ سپس شما بعد از آن (كه به دنيا آمديد و زندگى كرديد) حتما محكوم به مرگيد.
١٦ آن گاه بى‌ترديد در روز قيامت برانگيخته خواهيد شد (تا سير تكاملى‌تان را از مبدأ خاك و مسير صلب و رحم و دنيا و برزخ، در قيامت تمام نماييد).
١٧ و همانا ما در بالاى سر شما هفت راه آفريديم (هفت آسمان كه محل رفت و آمد فرشتگان است)، و ما هيچ گاه در كار آفرينش و آفريدگان از غافلان نيستيم.