ترجمه قرآن - مشكينى، على - الصفحة ٧٥ - سوره آل عمران مدنى

١٨٧ و (به ياد آر) هنگامى كه خداوند از كسانى كه به آنها كتاب (آسمانى) داده شد پيمان گرفت، كه البته بايد (حقايق) آن را براى مردم بيان كنيد و پنهان مداريد، پس آن (كتاب و پيمان) را به پشت سر خود افكندند (ناديده گرفتند) و در مقابل آن اندك بهايى به دست آوردند، پس بد چيزى است آنچه پيوسته به دست مى‌آورند.
١٨٨ هرگز گمان مبر كسانى كه به آنچه به جا آورده‌اند (از كتمان آيات كتاب آسمانى و منع مردم از اسلام) شادمانى مى‌كنند و دوست دارند به آنچه نكرده‌اند ستايش شوند، آرى گمان مبر كه آنها نجاتى از عذاب دارند، بلكه آنها را عذابى دردناك است.
١٨٩ و ملكيت حقيقى و حاكميت تامّ آسمان‌ها و اين زمين از آن خداوند است (زيرا آفرينش، حفظ، تدبير و فانى نمودن همه تحت اراده اوست) و خدا بر هر چيزى تواناست.
١٩٠ حقّا كه در آفرينش آسمان‌ها و اين زمين و آمد و رفت شب و روز نشانه‌هايى است (از قدرت و علم و حكمت خدا) براى صاحبان عقل و خرد ناب.
١٩١ آنان كه خدا را ايستاده و نشسته و (خفته) بر پهلوهاى خود ياد مى‌كنند، و در (اسرار) آفرينش آسمان‌ها و زمين مى‌انديشند (و از ته دل يا توأم با زبان مى‌گويند) پروردگارا، اين (دستگاه عظيم) را بيهوده نيافريدى، تو (از كار بيهوده و باطل) منزهى، (و لا بد براى هدف والاى تكليف ذوى العقول و حصول استحقاق ثواب و عقاب در دنيا و فعليت آن در آخرت است) پس ما را از عذاب آتش نگاه دار.
١٩٢ پروردگارا، مسلما تو هر كس را به آتش (جهنم) درآورى حتما او را خوار و رسوا كرده‌اى، و ستمكاران را هرگز ياورانى نخواهد بود.
١٩٣ پروردگارا، همانا ندادهنده‌اى را شنيديم كه به ايمان دعوت مى‌كرد كه به پروردگارتان ايمان آوريد؛ ما هم ايمان آورديم؛ پروردگارا، پس گناهانمان را بر ما ببخش و بدى‌هايمان را از ما بزداى و ما را در زمره نيكوكاران بميران.
١٩٤ پروردگارا، و آنچه را كه بر زبان فرستادگانت به ما وعده داده‌اى به ما عطا كن و در روز قيامت ما را خوار و رسوا مگردان، كه تو هيچ گاه خلف وعده نمى‌كنى.