٤ و اگر تو را تكذيب كنند (محزون مباش) همانا پيش از تو نيز رسولانى تكذيب شدند، و همه كارها (ى قابل پاداش و كيفر مكلّفين، در روز واپسين) به سوى خدا بازگردانده مى‌شود.
٥ اى مردم، به يقين وعده خدا (به بعث و جزا) حق است، پس مبادا (ظواهر و لذايذ) زندگى دنيا شما را بفريبد! و مبادا آن (شيطان) پرفريب شما را به (مغفرت و مهلت) خدا مغرور كند!
٦ همانا شيطان دشمن شماست، پس او را دشمن گيريد، جز اين نيست كه حزب خود را دعوت مى‌كند تا از اهل آتش فروزنده دوزخ باشند.
٧ كسانى كه كفر ورزيدند براى آنها عذابى سخت است، و كسانى كه ايمان آورده و عمل‌هاى شايسته كرده‌اند براى آنها آمرزش و پاداشى بزرگ است.
٨ پس آيا كسى كه عمل‌هاى زشتش براى او آراسته شده و آنها را زيبا ديده (مانند مؤمن حقيقت بين است؟ هرگز چنين نيست) زيرا خداوند (پس از دعوت بشر و اتمام حجت) هر كس را بخواهد در گمراهى وامى‌نهد و هر كس را بخواهد رهنمون مى‌شود، پس مبادا جانت براى آنها به خاطر حسرت‌ها و تأثر از بين برود! كه خدا به آنچه انجام مى‌دهند داناست.
٩ و خداوند همان است كه بادها را روانه كرد پس آنها پيوسته ابرى را برمى‌انگيزند و ما آن (ابر) را به سوى زمين مرده (كه مواد گياهى آن خشكيده است) سوق داديم، و بدان وسيله آن زمين را پس از مرگش زنده كرديم (بذرهاى گوناگون گياهى را حيات بخشيديم)؛ رستاخيز هم اين گونه است (ذرّات بدن‌هاى متلاشى شده در دل خاك را حركت داده، به هم متصل كرده و زنده خواهيم كرد).
١٠ هر كه شرف و قدرت و غلبه خواهد (بداند كه) اينها يكسره از آن خداوند است (و بايد از او بطلبد)؛ سخنان پاكيزه (اعتقاد به توحيد و اصول عقايد كه مفاد كلم طيّب است) به سوى (قرب) او بالا مى‌رود و عمل صالح آن را بالا مى‌برد؛ و كسانى كه بدى‌ها را به نيرنگ انجام مى‌دهند آنها را عذابى است سخت، نيرنگشان تباه و بى‌اثر است.
١١ و خداوند (جدّ و جدّه نخستين) شما را (بلاواسطه و به نحو اعجاز) از خاك آفريد، سپس (شما را كه نسل او هستيد) از نطفه (آفريد) و خداوند شما را (كه نسل آدميد ابتداء) از خاك، سپس از نطفه آفريد، آن گاه شما را جفت‌هايى (نر و ماده) قرار داد، و هيچ مادينه‌اى حمل بر نمى‌دارد و بر زمين نمى‌نهد مگر به علم او، و به هيچ سالخورده‌اى عمر زياد داده نمى‌شود و از عمر هيچ كس كم نمى‌گردد مگر آنكه در كتابى (لوح محفوظ) ثبت است، همانا اينها بر خدا آسان است.