٤٤ و تو در طرف غربى (وادى مقدس) نبودى هنگامى كه ما امر رسالت را به موسى (به وسيله وحى علوم و القاء تورات) اعلام كرديم و تحكيم بخشيديم، و تو از حاضران (آن صحنه عجيب) نبودى.
٤٥ و لكن ما مجتمعاتى را در زمان‌هاى متسلسل آفريديم، پس عمرشان به طول انجاميد (و اخبار آنها كهنه و متغير شد و ما آن اخبار را به تو وحى مى‌كنيم)، و تو در ميان اهل مدين اقامت نداشتى تا آيات ما را بر اينان (مشركين مكّه، از مشاهدات خود) بازگو كنى، و لكن ماييم كه فرستنده‌ايم (پيامبران را مى‌فرستيم و اخبار گذشتگان را بر آنها وحى مى‌كنيم تا به مردم بازگو كنند).
٤٦ و آن گاه كه (موسى را از شجره نور براى منصب نبوت) ندا درداديم تو در جانب (كوه) طور نبودى (تا از مشاهداتت خبر دهى)، و لكن به خاطر رحمتى از پروردگارت بود (كه تو را از آنها آگاه كرديم) تا گروهى را كه پيش از تو (از زمان عيسى يا از زمان اسماعيل تا عصر تو) هيچ بيم‌دهنده‌اى بر آنان نيامده است بيم كنى شايد متذكّر شوند.
٤٧ و اگر نه اين بود كه چون مصيبت و عقوبتى به آنها (به عنوان مجازات و كيفر) در مقابل آنچه خودشان پيش فرستاده‌اند برسد (حجّت آرند و) بگويند: پروردگارا، چرا به سوى ما رسولى نفرستادى تا از آياتت پيروى كنيم و از مؤمنان باشيم (ما بدون برانگيختن پيامبر آنها را به كيفر كفر و فسقشان گرفتار مى‌كرديم، پس ما همواره عقل را با نقل تأييد مى‌كنيم).
٤٨ پس چون از جانب ما (پيامبر و كتاب) حقّ بر آنها (مشركان) آمد، گفتند: چرا نظير آنچه به موسى داده شده (نزول دفعى تورات و عصا و يد بيضا) به او داده نشده است؟! مگر اين مشركان به آنچه پيش از اين به موسى داده شده بود كفر نورزيدند؟ گفتند:
(اين تورات و قرآن) دو جادويند كه يكديگر را يارى داده‌اند و ما هر دو را منكريم. و مگر آن مشركان به آنچه به موسى داده شده بود كفر نورزيدند؟ گفتند: (موسى و هارون) دو جادوگر ماهرند كه پشت به پشت هم داده‌اند و ما هر دو را منكريم.
٤٩ بگو: اگر شما راستگوييد پس كتابى از جانب خدا بياوريد كه از آن دو (تورات و قرآن) رهنمون‌تر باشد تا من از آن پيروى كنم.
٥٠ پس اگر (دعوت) تو را اجابت نكردند بدان كه آنها از هواهاى (نفسانى) خود پيروى مى‌كنند، و چه كسى گمراه‌تر است از آن كه بدون هدايت خداوند از هواى (نفس) خود پيروى كند؟! حقّا كه خداوند گروه ستمكاران را هدايت نمى‌كند.