٦٠ و آنان كه آنچه (از مال و جان در راه خدا) مى‌دهند در حالى مى‌دهند كه دل‌هايشان بيمناك است (كه مبادا پذيرفته نشود، زيرا مى‌دانند) كه به سوى پروردگارشان باز خواهند گشت.
٦١ آنهايند كه در همه عمل‌هاى خير شتاب مى‌ورزند و آنها هستند كه به آن خيرات (از ديگران) سبقت‌گيرنده‌اند.
٦٢ و ما هيچ نفسى را (در مراحل ايمان و عمل) جز به مقدار توانش تكليف نمى‌كنيم و نزد ما كتابى است (به نام لوح محفوظ يا صحيفه عمل هر مكلّف) كه به حق سخن مى‌گويد (و جزئيات اعمال را دقيقا بازگو مى‌كند) و آنها (در روز جزا) مورد ستم و نقص پاداش قرار نمى‌گيرند.
٦٣ بلكه (اين كافران) دل‌هايشان از اين (تكليف دنيا و كيفر آخرت) غرق در جهل و غفلت است و آنها را غير از اين (جهل و غفلت) عمل‌هاى ديگرى است كه بدان عاملند (مانند غور در كفر و فسق).
٦٤ (اين سرمستى و غفلت آنان ادامه دارد) تا آن گاه كه متنعّمان و خوشگذران‌هاى آنها را به عذاب گرفتار كنيم، (از مرض و فقر و شكست در جنگ) به ناگاه فرياد و زارى برمى‌آورند.
٦٥ (به آنها گفته مى‌شود) امروز فرياد و زارى برنياوريد، بى‌شك شما از جانب ما يارى نخواهيد شد.
٦٦ همانا آيات و نشانه‌هاى ما بر شما تلاوت مى‌شد پس شما بوديد كه به پشت سرتان به قهقرى بازمى‌گشتيد (در مقابل آيات ما به سراغ شرك و فسق و رسوم جاهليت مى‌رفتيد)،
٦٧ در حالى كه با آن رويگردانى تكبر مى‌ورزيده، در قصّه‌هاى شب‌نشينى بدانها بدگويى و استهزا مى‌كرديد.
٦٨ پس آيا در اين گفتار (قرآن) تدبر و تفكر نكردند (كه چه كلام اعجازى خارج از توان بشرى است)، يا آنكه بر آنها چيزى آمده كه بر نياكان آنها نيامده است؟
٦٩ يا آنكه رسول خود را (به پاكى نسب و حسب و حسن سوابق اخلاقى و عملى) نشناخته‌اند كه (نبوت و كتاب) او را منكرند؟
٧٠ يا آنكه مى‌گويند او را جنون است؟ (چنين نيست) بلكه او حق را (كتاب آسمانى و آخرين شريعت را) آورده، اما بيشتر آنها حق را خوش نمى‌دارند.
٧١ و اگر حق و واقع تابع هواهاى آنها مى‌شد (يعنى واقع امر همان شرك و تعدد خدايان بود) بى‌ترديد آسمان‌ها و زمين و هر كس (و هر چيزى) كه در آنهاست فساد (حدوثى) مى‌يافتند و آفريده نمى‌شدند، يا به خاطر تعدد و نزاع خدايان، به فساد و تباهى (در بقاء) كشيده مى‌شدند. (آرى، چنين نيست كه حق پيرو آنها شود) بلكه ما وسيله تذكر و تنبّه آنها را (كه كتاب آسمانى است) بر آنها آورده‌ايم اما آنها از ذكر خود رويگردانند.
٧٢ يا آنكه از آنها مزد و خرجى مستمرّى (براى اداى رسالت) مى‌خواهى؟ (نه) پس مزد و خرجى پروردگارت بهتر است و او بهترين روزى‌دهندگان است.
٧٣ و حقّا كه تو آنها را به سوى راهى راست (در عقايد و اخلاق و عمل و معاشرت) دعوت مى‌كنى.
٧٤ و همانا كسانى كه به روز واپسين ايمان نمى‌آورند از راه (راست) منحرف‌اند.