٩٨ گفت: اين (عمل) رحمتى است از جانب پروردگار من (تا آن گاه كه وعده پروردگارم فرا رسد)، پس چون وعده پروردگارم (كه حادثه‌اى است مربوط به خرابى آن يا قيام رستاخيز) فرا رسد آن را درهم كوبد و خرد كند، و وعده پروردگار من هميشه حق و ثابت است.
٩٩ و در آن روز (كه سد فرو ريزد و پايان جهان نزديك شود و علائمى از نفخه اول صور ظاهر گردد) آنها را (يأجوج و مأجوج يا همه مردم دنيا را به حال خود) رها كنيم تا در يكديگر (مخلوط گردند و همانند دريا) موج زنند (و هرج و مرجى بر بشر حاكم شود)، و (چون قيامت فرا رسد نفخه دوم) در صور دميده گردد پس همه آنها را به طرزى عجيب گرد آوريم (ذرات جسدهايشان را از ميان خاك جمع كرده مجسم سازيم و ارواح برزخى‌شان را در آنها وارد كنيم و در صحنه محشر حاضر نماييم).
١٠٠ و جهنم را در آن روز بر كافران به طور آشكار و وحشت‌زا عرضه بداريم.
١٠١ همانهايى كه ديدگان دلشان در پوششى از ياد من بود و نمى‌توانستند (سخنان مرا) بشنوند.
١٠٢ پس آيا كسانى كه كفر ورزيدند، گمان كرده‌اند كه (اگر) بندگان من (مانند فرشتگان و عيسى و غير آنها) را به جاى من ياران و سرپرستان خود گيرند (آنها را سود مى‌بخشد؟ هرگز!) بى‌ترديد ما جهنم را براى پذيرايى كافران آماده كرده‌ايم.
١٠٣ بگو: آيا شما را از زيانكارترين مردم در عمل‌ها (ى دنيويشان) خبر دهيم؟
١٠٤ آنها كسانى هستند كه سعيشان در زندگى دنيا (در هر امر خيرى به خاطر كفرشان) تباه و گم شده است، و خود گمان مى‌كنند كه كار نيكى انجام مى‌دهند.
١٠٥ آنهايند كسانى كه به آيات (توحيد) پروردگارشان و به ملاقات او (در روز واپسين) كفر ورزيدند، پس عمل‌هاى آنها (به خاطر كفرشان) حبط و باطل گرديد و در نتيجه براى آنها در روز قيامت ارزشى نمى‌نهيم و ميزانى براى سنجش اعمالشان برپا نمى‌كنيم.
١٠٦ مطلب همين است كه كيفر آنها جهنم است، زيرا كفر ورزيدند و نشانه‌هاى توحيد و فرستادگان مرا به مسخره گرفتند.
١٠٧ حقّا كسانى كه ايمان آوردند و عمل‌هاى شايسته انجام دادند، باغ‌هاى فردوس نخستين پذيرايى ورودى آنهاست.
١٠٨ آنها در آنجا جاودانه بوده، هيچ گاه تغيير و تحول از آنجا را نمى‌طلبند.
١٠٩ بگو: اگر دريا براى (نوشتن) سخنان پروردگار من (كه مجموع كاينات و موجودات است) مركب شود بى‌ترديد به پايان رسد پيش از آنكه سخنان پروردگارم پايان يابد هر چند (درياى ديگرى) نظير آن را كمك بياوريم.
١١٠ بگو: جز اين نيست كه من هم مانند شما بشرم (لكن) به من وحى مى‌شود كه بى‌ترديد معبود شما معبودى يگانه است. پس هر كه اميد ديدار پروردگار خود دارد بايد عملى شايسته انجام دهد و احدى را در پرستش پروردگار خود شريك نسازد.