٥٠ بگو: شما سنگ باشيد يا آهن،
٥١ يا هر آفريده‌اى كه در اذهان شما (از نظر استحكام و عدم پذيرش حيات) بزرگ مى‌نمايد، (باز هم خدا در آن روح دميده زنده‌اش خواهد كرد). آنها به زودى خواهند گفت: چه كسى ما را (به حيات مجدد) بازمى‌گرداند؟ بگو: همان كسى كه شما را نخستين بار از عدم به وجود آورد. پس فورا سرهاى خود را به سوى تو (از روى تعجب و استهزا) مى‌جنبانند و مى‌گويند: اين (زنده شدن) كى خواهد بود؟ بگو: اميد آنكه نزديك باشد.
٥٢ در روزى كه شما را (ارواح برزخى شما و جسدهاى پراكنده در خاك شما را به خواست تكوينى) فرا مى‌خواند پس شما (به وسيله اجتماع اجزاى بدن و تشكل به صورت دنيوى و حلول روان‌هاى برزخى در آن) در حالى كه ستايش از او مى‌نماييد، اجابت خواهيد نمود و (در آن حال) گمان مى‌كنيد (در دنيا و در عالم برزخ) جز اندك زمانى درنگ نكرده‌ايد (دنيا و برزخ هر دو در نظرتان نسبت به ابديت آخرت كم خواهد نمود).
٥٣ و به بندگان من بگو سخنى را كه نيكوتر است بگويند (براى هر مقامى نيكوترين سخن متناسب آن مقام را انتخاب كنند) همانا شيطان (به وسيله كلمات مفسده‌انگيز) ميانشان را بر هم مى‌زند، زيرا شيطان هميشه براى انسان دشمن آشكار بوده و هست.
٥٤ پروردگارتان به حال شما داناتر است، اگر بخواهد (به خاطر عمل‌هاى خيرتان و يا به اقتضاى رحمت واسعه‌اش) به شما رحم مى‌كند، يا اگر بخواهد (به جهت استحقاقتان) شما را كيفر مى‌دهد، و تو را بر آنها وكيل و كارساز نفرستاده‌ايم (وظيفه تو ابلاغ رسالت است نه تصدى اجراى احكام كه آن از وظايف امامت است، و نه مجازات در دنيا يا پاداش و كيفر در آخرت كه آن از شئون خداوندى است).
٥٥ و پروردگار تو به حال هر كس كه در آسمان‌ها و زمين است دانش كامل دارد، و به يقين ما برخى از پيامبران را بر برخى ديگر برترى داديم (برترى در علم و فضايل نفسى، و معجزات، و رسالت و شريعت و كتاب) و به داود زبور داديم.
٥٦ بگو: كسانى را كه غير از او (خدا) درباره آنها گمان خدايى داريد (مانند بت‌ها و فرشته‌ها و مسيح و غيره) بخوانيد، پس (خواهيد ديد كه) هرگز نه مالك برطرف كردن ضرر و زيانى از شما، و نه قادر بر منتقل نمودن آن به ديگرى هستند.
٥٧ آنهايى كه (اين كفار به خدايى) مى‌خوانند خود به سوى پروردگارشان وسيله مى‌جويند كه كدام يك (به خدا) نزديك‌ترند، و اميد رحمت او را دارند و از عذاب او مى‌ترسند، همانا عذاب پروردگار تو ترسيدنى و درخور پرهيز است.
٥٨ و هيچ مجتمعى (از طغيانگران) نيست مگر آنكه آنها را قبل از روز قيامت (طبق سنت جاريه خويش به كشتار جمعى) هلاك مى‌كنيم و يا به عذابى سخت (مانند قحطى و وبا و امراض ديگر) گرفتار مى‌سازيم (و يا آنكه در مقدمه روز قيامت هيچ مجتمعى نيست جز آنكه نيكانشان را به ميراندن عادى، و بدانشان را به عذابى سخت نابود مى‌كنيم تا احدى در روى زمين نماند)، اين (روش ما بر طبق علم ازلى) در كتاب (لوح محفوظ) مرقوم بوده است.