٢٣ گفتند: پروردگارا، ما به خويشتن ستم كرديم، و اگر ما را نيامرزى و بر ما رحم نكنى قطعا از زيانكاران خواهيم بود.
٢٤ فرمود: همگى (از اين مكان به سوى زمين) فرود آييد در حالى كه (تا ابد) دشمن يكديگر خواهيد بود، و شما را در روى زمين تا مدت معينى قرار و برخوردارى خواهد بود (و پس از آن به عالم برزخ و سپس به قيامت منتقل مى‌گرديد).
٢٥ فرمود: در آن زندگى مى‌كنيد و در آن مى‌ميريد و (روز واپسين) از آن بيرون مى‌آييد.
٢٦ اى فرزندان آدم، به يقين بر شما لباسى كه عورت‌هاى شما را بپوشاند و لباسى كه زيب و زيور شما باشد نازل كرديم (مواد اوليه آن را در زمين آفريديم و استعداد تهيه آن را به شما داديم) و البته لباس تقوى بهتر است. اينها از آيات و نشانه‌هاى خداوند (براى مردم) است، باشد كه متذكر شوند.
٢٧ اى فرزندان آدم، مبادا شيطان شما را بفريبد و گمراه سازد همان گونه كه پدر و مادرتان را از بهشت بيرون نمود، به طورى كه لباس از تن آنها بيرون مى‌كرد تا عورت‌هايشان را به خودشان بنماياند! بى‌ترديد او و قبيله‌اش شما را مى‌بينند از آنجا كه شما آنان را نمى‌بينيد (و آن جايگاه جرم لطيف غير قابل رؤيت آنها به ديده حيوانى است نظير فرشته و روح) البته ما شيطان‌ها را سرپرستان كسانى قرار داده‌ايم كه ايمان ندارند.
٢٨ و چون كار زشتى انجام دهند، گويند: پدرانمان را بر آن يافتيم و خدا ما را بدان فرمان داده. بگو: مسلّما خداوند به كار زشت فرمان نمى‌دهد. آيا چيزى را كه نمى‌دانيد به خدا نسبت مى‌دهيد؟!
٢٩ بگو: پروردگارم به قسط و عدل فرمان داده و (گفته) روى خود و توجه قلب خود را در هر سجده و نمازى و هر وقت نمازى و در هر مسجدى به سوى (خدا) كنيد، و او را در حالى كه دين و طاعت را براى او خالص كرده‌ايد بخوانيد. همان گونه كه شما را در آغاز آفريده (در روز قيامت) بازمى‌گرديد (همان طور كه جسمتان را از اجزاء زمين ساخت، پس از مرگ و تفرق در آن دوباره به صحنه آن بازمى‌گرديد و به همان صفت كه روحتان را محكوم به سعادت يا شقاوت استعدادى در علم ازلى پديد آورد با فعليّت آن دو حالت به محشر باز خواهيد گشت لكن توافق فعليّت با استعداد اختيارى است).
٣٠ (عود شما در حالى است كه) گروهى را هدايت نموده و گروهى گمراهى بر آنها ثابت شده، زيرا شياطين را به جاى خدا سرپرست و ياور خود گرفتند و مى‌پندارند كه رهيافتگانند.