الدرّة الباهرة من الأصداف الطاهرة ط- القدیمة مع الترجمة - الشهید الأول؛ مسعودی، عبد الهادی - الصفحة ٣٤ - از سخنان امام موسى كاظم

(٩١) ٤- اگر اجل‌ها هويدا مى‌شدند، آرزوها رسوا مى‌گشتند.

(٩٢) ٥- كسى كه مشورت مى‌كند، ستايشگر را به گاه صواب و پذيرشگر عذر را به گاه خطا از دست نمى‌دهد.

(٩٣) ٦- آن كه نادارى سراسيمه‌اش كند، توانگرى سرمستش سازد.

(٩٤) ٧- آن كه از بدى رنجى نمى‌يابد، نيكى كردن به او جايى ندارد.

(٩٥) ٨- هيچ گاه دو تن به هم دشنام ندادند جز آن كه بالاتر به مرتبه فروتر سقوط كرد.

(٩٦) ٩- مردى از انصار به نام نفيع با آن كه همراهش، عبد العزيز بن عمر بن عبد العزيز از سخن گفتن منعش كرده بود، به امام كاظم ٧ گفت:

كيستى؟

امام كاظم ٧ فرمود: اگر نسبم را مى‌خواهى، من پسر محمّد حبيب خدا، پسر اسماعيل ذبيح خدا، پسر ابراهيم خليل خدا هستم و اگر شهرم را مى‌خواهى، جايى است كه خداوند حجّ آن را بر مسلمانان و نيز تو- اگر از آنها باشى- واجب كرده است و اگر قصد تفاخر در شأن و منزلت را دارى، پس بدان كه مشركان قوم من، به هم رتبه بودن با مسلمانان قوم‌