آنها هم خود مولا اميرمؤمنان است، از اين‌رو مى‌فرمايد: «وَ أَنَا إِمَامُهُمْ. وَ هُمُ الَّذِينَ شَهِدُوا الصَّلاةَ عَلَى فَاطِمَةَ صَلوات الله عَلَيها.»[١]

أبوساسان، ابوسنان انصارى است كه برخى او را از اصفياء مولا اميرمؤمنان عليه السلام شمرده‌اند.[٢]

أبو عَمْره انصارى از اعلام اصحاب امير مؤمنان على عليه السلام شمرده مى‌شود و در ركاب حضرت شهيد شد و حضرت به وى توجه ويژه‌اى داشت. او صريحاً به ولايت و نصب مولا على عليه السلام در غدير خم شهادت داد.[٣]

ثالثاً: صحابه ديگرى بودند كه از روز نخست دوران عهد رسالت، نسبت به مقام ولايت اميرمؤمنان عليه السلام ثابت قدم بودند، بلكه پايه‌گذار تشيع و پيرو امام متقيان بودند. نجاشى و كشى و ديگران از آنان به خوبى و استوارى در عقيده و ولايت ياد مى‌كنند و در معرفى اين صحابه، بيش از سيصد نفر از اصحاب بزرگوار پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله را نام مى‌برند.[٤]

[١] .« زمين براى هفت نفر آفريده شده است؛ كه به سبب وجود آنها روزى‌تان داده مى شود، باران برايتان نازل مى شود و پيروز مى‌گرديد. آنان عبارتند از ابوذر، سلمان، مقداد، عمار، حذيفه، عبدالله بن مسعود و من كه امامشان هستم. اينان بودند كه بر پيكر حضرت زهرا سلام الله عليها نماز گزاردند.» خصال، ج ٢، ص ٣٦١.

[٢] . قاموس الرجال، ج ١١، ص ٣٦١.

[٣] . همان، ص ٤٤٨ و ٤٤٩.

[٤] . مرحوم احمديان نجف‌آبادى در صدد جمع‌آورى اين نخبگان بود. چندى پيش از وفاتش، از وى پرسيدم تا كجا رسيده‌اى؟ فرمود: از دويست فراتر رفته‌ام.