صحابه از منظر اهل بيت - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٤ - صحابه و تفسير قرآن
خلافت امام على عليه السلام است كه عبارتى همچون «من السابقين الذين رجعوا إلى أميرالمؤمنين»[١] در مورد برخى از صحابه شاهد صدق چنين تفسيرى است.
صحابه و تفسير قرآن
حضرت استاد معرفت صحابى را بر گروهى از خصيصان پيامبر و شاگردان و ارادتمند و مواليان على عليه السلام دانستهاند كه با پذيرش مرجعيت مولاى متقيان به گسترش و نشر معارف قرآنى اهتمام كردهاند. اين گروه محور بحث در حجيت و اعتبارند. البته حجيت به معناى تشريع و تبيين نيست، بلكه به معناى ارزش و اعتبار فهم و درايت آنها است كه يكى از ميراثهاى ارزشمند علم تفسير مىباشد؛ زيرا به دليل نزديكى اين گروه از مفسران به عهد نزول يا استفاده از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم داراى تجارب ارزندهاى در فهم مراد جدى خداى متعال هستند.
صحابه مفسر در نظر استاد معرفت، مسئول پخش و گسترش علوم و معارف اسلامىاند[٢]؛ نه آن كه اين گروه در تشريع يا تبيين قرآن دخالتى
[١] . ر. ك: جامع الرواة، محقق اردبيلى، ج ١، ص ١١٩.
[٢] . التفسير و المفسرون، ج ١، ص ٢٠٣( چاپ اول) و ص ١٨١( چاپ دوم) و ترجمه آن، ج ١، ص ١٩٨( چاپ دوم).
تذكر: عبارت« مسئوليت پخش و گسترش» به طور صريح در ترجمه كتاب آمده است. حضرت استاد ترجمه را با اضافات و اصلاحات چاپ نمودهاند؛ التفسير الاثرى الجامع، ج ١، ص ٩٨: در اين بخش به واسطه بودن صحابه بين پيامبر و مردم تأكيد شده است.