صحابه از منظر اهل بيت - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٧٢ - شواهد ارتداد به معناي ترديد
حُبِّ عَلِي»[١]؛ «فرزندانتان را با دوستى على عليه السلام تربيت كنيد.»
* عبدالله بن عباس: وى از شيفتگان مولا امير مؤمنان عليه السلام شمرده مىشد.
* مالك اشتر: مالك از حواريين حضرت شمرده مىشد.
* سهل بن حنيف: او از اصحاب بدر و مورد عنايت خاص مولا اميرمؤمنان عليه السلام بود.[٢]
* عثمان بن حنيف: وى برادر سهل و از همان دوازده نفر منكر ابوبكر بود.[٣]
* ابو رافع: او خادم با اخلاص پيامبر صلى الله عليه و آله و از پايهگذاران مكتب تشيع و ثابت قدم بر ولاى اميرمؤمنان عليه السلام و متصدى خزانهدارى مولا بود.[٤]
از اين دست صحابه والا مقام بسيارند كه بر ولاى آلالبيت عليهم السلام ثابت قدم بودند و هرگز نتوان آنان را مرتد شمرد.
خلاصه، در ميان صحابه كسانى بودند كه ثبات قدم داشتند و از مصاديق بارز (إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا)[٥] شمرده مىشدند و تزلزلى در دين و عقيده خود راه ندادند. تنها، همان پيشآمد تكاندهنده بود كه بسيارى از صحابه را شوكه كرد. آنها مبهوت و حيران شده بودند كه چه تحولى در تقدير و تدبير رخ داده كه چنين فاجعه هولناكى را موجب گرديده است. البته چند نفر معدود هرگز تكان نخوردند و همچنان استوار ماندند. آنها مىدانستند كه مصالح هم چون گذشته، وفق تقدير و تدبير ازلى در جريان است.
[١] . قاموس الرجال، ج ٢، ص ٥١٤.
[٢] . قاموس الرجال، ج ٥، ص ٣٥٣- ٣٥٤.
[٣] . احتجاج، ج ١، ص ٩٧ و ١٠٣.
[٤] . رجال نجاشى، ص ٣- ٥.
[٥] . فصلت ٤١: ٣٠:« كسانى كه گفتند:" پروردگار ما خداست"؛ و[ دراين گفته] ايستادگى كردند.»