محمد بن منصور گويد: نزد احمد بن حنبل بوديم كه شخصى از وى درباره حديث از مولا اميرمؤمنان عليه السلام كه مى‌فرمايد: «أنا قسيم النار» پرسيد. احمد بن حنبل پرسيد: چه چيز اين حديث تو را به شگفتى وا داشته است؟ مگر روايت نكرده‌ايم كه پيامبر صلى الله عليه و آله به على فرمود: «لا يحبّك إلا مؤمن و لا يبغضك إلا منافق»؛ «تنها مؤمن تو را دوست دارد و تنها منافق دشمن توست.»

محمد بن منصور و گروه حاضر همگى گفتند: آرى، حديثى صحيح و فرموده پيامبر اكرم است.

آن‌گاه احمد بن حنبل به آنان گفت: از شما مى‌پرسم كه جايگاه مؤمن كجاست؟ همگى گفتيم: بهشت. احمد پرسيد: جايگاه منافق كجاست؟ همگى گفتيم: دوزخ.

سپس احمد گفت: بر اين اساس، على قسيم النار است؛ يعنى مولا اميرمؤمنان معيار سنجش است تا بهشتيان از دوزخيان تشخيص داده شوند.

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در حديث مشهورى، به ابوهريره، ابو محذوره و سمرة بن جندب فرمود: «آخِرُكُمْ مَوْتاً فِي النَّارِ.»[١] پس از مرگ ابوهريره، ابومحذوره و سمره انتظار مرگ يكديگر را مى‌كشيدند و در نهايت، ابومحذوره پيش از سمره جان سپرد و اين نشان نصيب سمره گرديد.[٢]

سمره با بدترين وضع جان سپرد. او- كه دچار مرض زمهريره‌[٣] شده‌

[١] . الإصابة فى تمييز الصحابه، ج ٢، ص ٧٩؛ المعارف؛ ابن قتيبه، ص ٣٠٥: خطاب به ده نفر فرمود:« آخِرُكُمْ مَوْتاً فِي النَّارِ»؛ شرح نهج البلاغه، ابن ابى الحديد، ج ٤، ص ٧٨.

[٢] . أنساب الأشراف، ج ١، ص ٥٢٧.

[٣] . ابن اثير مى‌نويسد:« زمهريره مرضى است كشنده و فوق‌العاده دردناك كه خداوند آن را براى شكنجه كافران در پايان كار، آماده ساخته است.»( النهايه، ج ٢، ص ٣١٤.) ابن اثير،، مرض او را به« كزاز شديد» تعبير كرده است. اسد الغابه، ج ٢، ص ٣٥٥.