صحابه از منظر اهل بيت
(١)
شناسنامه
٢ ص
(٢)
فهرست مطالب
٥ ص
(٣)
پيش گفتار
٧ ص
(٤)
تعريف صحابى در نگاه علامه معرفت
٩ ص
(٥)
آثار و فوايد تغيير در تعريف اصطلاحى
١١ ص
(٦)
1 محدودتر شدن دايره اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم
١١ ص
(٧)
2 موفقيت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم در تحقق رسالت
١١ ص
(٨)
3 عدالت صحابه
١٢ ص
(٩)
احاديث ارتداد
١٣ ص
(١٠)
صحابه و تفسير قرآن
١٤ ص
(١١)
چكيده سخن
١٧ ص
(١٢)
شايستگان عنوان صحابه در قرآن و حديث
١٩ ص
(١٣)
گستره عنوان صحابه
٢٣ ص
(١٤)
صحابه از نگاه قرآن و اهل بيت عليهم السلام
٢٣ ص
(١٥)
صحابه در لغت
٢٥ ص
(١٦)
تعريف صحابه
٢٦ ص
(١٧)
تعريف ابن حجر و گستره آن
٢٧ ص
(١٨)
1 رهگذران ايمان آورده
٣٠ ص
(١٩)
2 خلافكاران
٣١ ص
(٢٠)
تعريف و گستره صحابه از ديدگاه اهل بيت
٤١ ص
(٢١)
1 صحابه از نگاه اميرمؤمنان عليه السلام
٤١ ص
(٢٢)
دو شرط صحابه از نگاه اميرمؤمنان عليه السلام
٤٣ ص
(٢٣)
اميرمؤمنان و توصيف صحابه
٤٨ ص
(٢٤)
2 صحابه از نگاه امام رضا عليه السلام
٤٩ ص
(٢٥)
3 صحابه از نگاه امام صادق عليه السلام
٥٠ ص
(٢٦)
4 صحابه در دعاي امام سجاد عليه السلام
٥١ ص
(٢٧)
صحابه راستين از نگاه انديشمندان
٥٧ ص
(٢٨)
استدلال مخالفان شيعه به حديث ارتداد
٦١ ص
(٢٩)
منظور از ارتداد
٦٢ ص
(٣٠)
شواهد ارتداد به معناي ترديد
٦٤ ص
(٣١)
مقصود از صحابه در احاديث
٧٣ ص
(٣٢)
اختلاف درجه اصحاب
٧٧ ص

صحابه از منظر اهل بيت - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٧ - تعريف ابن حجر و گستره آن

تعريف ابن حجر و گستره آن‌

ابن حجر عسقلانى صحابه را به گونه‌اى تعريف مى‌كند كه شامل تمام اطرافيان، بلكه همه مسلمانانى مى‌شود كه در عصر رسالت، صرفاً ملاقاتى، هر چند كوتاه، با حضرت داشته‌اند. او مى‌گويد:

«الصحابي من لقي النبّي عليه السلام مؤمناً به و مات على الإسلام»؛ «صحابى كسى است كه با ايمان به پيامبر، ايشان را ملاقات كند و مسلمان بميرد.»

وى در توضيح اين تعريف مى‌گويد: فرقى نمى‌كند كه ملاقات وى با پيامبر اندك باشد يا طولانى؛ از وى حديثى نقل كرده باشد يا نه؛ در جنگ، در ركاب حضرت شركت كرده باشد يا نه.

ابن حجر اين تعريف را بهترين تعريف توصيف مى‌كند.[١]

معلوم نيست ابن حجر اين تعريف را براساس چه مبنايى مطرح كرده است؛ زيرا بنابر تعريف وى، عنوان صحابى با واژه مشاهد (مطلق مشاهده و ديدار) يكسان خواهد بود. از طرفى، منطقى به نظر نمى‌رسد


[١] . الإصابة فى تمييز الصحابه، ج ١، ص ٧.