شگفتي‌هاى آفرينش (ترجمه توحيد مفضل) - ميرزايي، نجفعلي - الصفحة ٢٢ - ٣ - جايگاه مفضل از نظر دانشمندان اسلامى

ائمه شمرده است.»[١] آنگاه به چند حديث‌[٢] كه در فضيلت «مفضّل» آمده اشاره مى‌نمايد و در پايان در باره احاديثى كه در ردّ مفضّل است و نيز ضعيف بودن وى در نزد برخى از علما، سخنانى دارد كه ما اين سخنان را- ان شاء اللَّه- در پايان اين بخش مى‌آوريم.

«شيخ آقا بزرگ تهرانى» در فضيلت مفضّل و كتابش چنين مى‌نگارد:

«اين كتاب از آن ابو عبد اللَّه يا ابو محمد، مفضّل بن عمر جعفى كوفى است.

«نجاشى» در رجالش آن را كتاب «فكر» ناميده و يكى از دانشمندان بر آن، نام «كنز الحقائق و المعارف» (گنجينه حقايق و معارف) نهاده است. «سيد بن طاوس» در كتاب «كشف المحجة» و «امان الاخطار» امر نموده كه اين كتاب همراه باشد و در آن انديشه شود ... نيز به خاطر جليل و شريف بودن اين دو كتاب‌[٣]، مرحوم مجلسى عينا هر دو را در «بحار الانوار»[٤] آورده است.»[٥] صاحب مستدرك- رضوان اللَّه عليه- نيز از جمله عالمانى است كه از جايگاه رفيع او دفاع كرده و به شبهات برخى از روايات پاسخ داده است.[٦] «آيت اللَّه خويى»- رضوان اللَّه عليه- مفسّر، فقيه و رجالى بزرگ در باره مفضّل مى‌گويد:

«در جلالت و عظمت مفضّل همين قدر بس كه امام صادق- عليه السّلام- او را مورد چنين لطف و عنايتى قرار داد و كتاب مشهور به «توحيد مفضّل» را به او

[١]« منتهى الآمال»، ج ٢، باب نهم، فصل هفتم، ص ٤٤٢ و ٤٤٣.

[٢] اين احاديث را در بخش مفضّل از ديدگاه روايات آورديم.

[٣] كتاب« توحيد مفضّل» و« توحيد هليله».

[٤]« بحار الانوار»، ج ٣، ص ٥٧ و ١٥٢.

[٥]« الذّريعة الى تصانيف الشيعة»، ج ٤، ص ٤٨٢ و ٤٨٣.

[٦] در صفحات بعد، سخن مرحوم حاج شيخ عباس قمى در اين باره مى‌آيد.