شگفتي‌هاى آفرينش (ترجمه توحيد مفضل) - ميرزايي، نجفعلي - الصفحة ١٩ - ٣ - جايگاه مفضل از نظر دانشمندان اسلامى

اعتماد داشته و نزد او ضعيف و مطعون نيست.»[١] «ابن شهر آشوب»- رضوان اللَّه عليه- او را از خواصّ اصحاب امام صادق- عليه السّلام- شمرده است.[٢] «سيد بن طاوس»- رحمة اللَّه عليه- در باره كتاب مفضّل مى‌فرمايد:

«از جمله آداب مسافر آن است كه كتاب» توحيد مفضّل» را كه در باره شناخت حكمتها، تدابير و اسرار نهفته در آفرينش اين جهان است و وى آن را از امام صادق- عليه السّلام- نقل كرده، به همراه داشته باشد.»[٣] همچنين خطاب به فرزندش مى‌گويد:

«در نهج البلاغه و اسرار آن و در كتاب مفضّل بن عمر كه امام صادق- عليه السّلام- در باره آفرينش خداى جلّ و علا بر او املا فرموده، بنگر و انديشه كن.»[٤] «علّامه مجلسى»- رضوان اللَّه عليه- نيز به خاطر ارزشى كه براى اين دو حديث‌[٥] قائل بوده، هر دو را به طور كامل در جلد سوم «بحار الانوار»[٦] آورده است و جاى جاى آنها را شرح و توضيح داده است.

وى در آغاز ذكر آنها مى‌گويد:

«مرسل‌[٧] بودن توحيد مفضّل و رساله هليله كه از امام صادق- عليه السّلام-

[١]« معجم رجال الحديث»، ج ١٨، ص ٢٩٤.

[٢]« المناقب»، ج ٤، باب امامت امام صادق- عليه السّلام-.

[٣]« الأمان من أخطار الأسفار و الأزمان»، ص ٧٨. نيز نگاه كن:« سفينة البحار»، ج ٢، ص ٣٧٢.

[٤]« كشف المحجة لثمرة الحجة»، ص ٥٠.

[٥] مقصود،« حديث توحيد مفضّل» و« اهل حديث اهليجيه( هليله)» است.

[٦]« بحار الانوار»، ج ٣، ص ٥٧ و ١٥٢.

[٧]« حديث مرسل» آن است كه اسناد آن متصل نباشد، در مقابل، حديث مسند است و آن حديثى است كه« محدّث» با ذكر همه اسناد، آن را به معصوم- عليه السّلام- نسبت دهد. براى توضيح بيشتر ر. ك: سبحانى، جعفر،« اصول الحديث و احكامه»، ص ٩٥.