در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٣ - و مخالفت مشهور با تصريحهاى صحاح

وقتى از ابو هريره درباره برداشت ابن عبّاس سؤال مى شود، او نظر ابن عبّاس را تأييد مى كند.

افزون بر اين، وقتى ابن عباس، نماز مغرب را بدون عذر در وقتش نخواند و دو نماز مغرب و عشا را در وقت نماز عشا به جاى آورد، در برابر اعتراض مرد تميمى گفت:

«واى بر تو! تو نماز را به من ياد مى دهى؟ ما در عهد رسول خدا (عليهما السلام) دو نماز را با هم جمع مى كرديم».[١]

٢- روايتهاى اين مسأله به صورت مطلق اند؛ مانند اين روايت كه مى گويد:

«رسول خدا (عليهما السلام) ظهر و عصر و مغرب و عشا را بدون هيچ عذرى، جمع مى كرد».[٢]

رسول خدا (عليهما السلام) در مدينه نماز ظهر و عصر را با هم خواندند، بدون اين‌كه خوف، يا سفرى در كار باشد.

ابو زبير مى گويد: «از سعيد پرسيدم: چرا چنين خواندند؟ گفت: من همين سؤال را از ابن عبّاس پرسيدم، او به من گفت: پيامبر اكرم (عليهما السلام) نمى خواست كسى از امّتش در سختى بيفتد».[٣]

[١] - صحيح مسلم: ٢/ ١٥٣، كتاب الصلاة، الجمع بين الصلاتين فى السفر.

[٢] - صحيح مسلم بشرح النووى: ٥/ ٢١٥.

[٣] - همان.