«عدّه اى از پيشوايان مذاهب، جمع نمازها را براى كسانى كه به اين عمل عادت نكنند، جايز و اين نظر ابن سيرين و اشهب از اصحاب مالك است. قفال شاشى كبير، از اصحاب شافعى، بنابه نقل خطابى، به اين مسأله فتوا داده است. همچنين ابو اسحاق مروزى و عدّه اى از اصحاب حديث و ابن منذر هم اين نظر را براى خود برگزيدند».

نووى مى افزايد:

«گفته ابن عبّاس:

أراد آن لا يحرج أحداً من أمَّته‌

، اين نظر را تأييد مى كند؛ چرا كه علّتى از قبيل بيمارى و مانند آن را اضافه نكرده است و الله اعلم»!

بعضى از علما مانند زرقانى در شرح بر موطّأ و عسقلانى وقسطلانى و كسانى ديگر كه بر حديث جمع بين دو نماز ابن عبّاس شرحى نگاشته اند، به صراحت اين مطلب را بيان كرده اند.[١]

و: مخالفت مشهور با تصريحهاى صحاح‌

در اين بخش، به روايتهاى صريحى كه راجع به مسأله جواز جمع به صورت مطلق در صحاح آمده و با ديدگاه صاحب نظران مشهور مذاهب، مخالف است، اشاره مى كنيم:

[١] - شرح صحيح مسلم، نووى: ٥/ ٣١٨.