«تقديم، يا تأخير آنها در وقت مشترك، مباح است، هر چند ترك آن بهتر است و خواندن نمازهاى ظهر و عصر در اوّل وقت روز عرفه و تأخير مغرب و عشا تا آخر وقت مزدلفه سنت و مستحب است.

شرط مباح بودن جمع نمازها اين است كه نماز مسافر شكسته باشد و يا جمع خواندن نمازها براى بيمار، مشقّت آور باشد، يا زن مستحاضه يا شير دهى باشد كه براى چنين زنى جايز است دو نمازش را با هم بخواند تا مجبور نشود براى هر نماز وضو بگيرد و مانند مستحاضه است، كسى كه عذرى دارد، مثل فردى كه نتواند جلو ادرار خود را بگيرد.

همچنين براى افرادى كه نتوانند براى هر نماز، وضو، يا تيمّم كنند، يا كسانى كه از شناخت وقت نماز عاجز باشند، مانند كور و كسى كه در زير زمين سكونت دارد، جمع بين دو نماز مباح است و همچنين براى افرادى كه بر مال، جان و آبروى خود بترسند و يا بترسد كه به واسطه ترك جمع دو نماز، زيانى به زندگى او برسد و كاركنانى كه ترك محلّ كار بر ايشان امكان نداشته باشد، جمع بين دو نماز براى آنان مباح است.

در همه اين موارد، جمع خواندن نمازهاى ظهر و عصر، يا مغرب و عشا مباح است و تفاوتى ندارد كه در اوّل وقت، يا آخر وقت خوانده شوند.