جبرئيل فرداى آن روز، دو باره آمد و چنين گفت: نماز صبح را هنگام روشن شدن سفيدى فجر بخوان و نماز ظهر را در وقت نماز عصرى كه ديروز به جاى آورده بودى، بخوان و نماز عصر را با كمى تأخير پشت سر آن بخوان و نماز مغرب را قبل از زايل شدن شفق بجاى آور و بعد از سپرى شدن يك سوّم شب، نماز عشا را بخوان، آنگاه گفت: بين دو زمان ياد شده وقت براى خواندن نماز خواهد بود».[١].

بنابر اين، زمان خواندن نماز هاى پنجگانه در سه وقت است؛ يكى: مشترك بين فريضه ظهر و عصر، ديگرى: مشترك بين مغرب و عشا و وقت سوّم: ويژه نماز صبح مى باشد.

خداوند مى فرمايد:

أَقِمِ الصَّلَاةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ إِلَى غَسَقِ اللَّيْلِ وَقُرْآنَ الْفَجْرِ آن قُرْآنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُودًا.[٢]

فخر رازى بعد از به پايان رساندن معناى «دلوك» و «غسق» در آيه كريمه مى نويسد:

[١] - وسائل الشيعه: ٣/ ١١٦، كتاب الصلاة، باب اوقات الصلاة، ح ٤٧٩٥- ١.

[٢] - اسراء: ٧٨.