خوانده امّا به خاطر تأخير در به جاى آوردن آن، گناه كرده است؛[١] بنابر اين، نماز صحيح نيست، مگر بعد از فرا رسيدن وقت آن. و در اين كه «وقت» را شرط ادا، يا صحّت و يا وجوب قرار دهيم، تفاوتى ندارد.

ممكن است سؤال شود: مذاهب اسلامى چه اوقاتى براى نماز تعيين كرده اند و راه شناخت آنها چيست؟

وقت نماز به وسيله زوال خورشيد و سايه اى كه بعد از زوال پديد مى آيد، شناخته مى شود و به وسيله آن، وقت فريضه ظهر و عصر دانسته مى شود.

وقت نماز مغرب، با غروب خورشيد مشخّص مى شود و با ناپديد شدن سرخى شفق و يا به عقيده بعضى، پس از ناپديد شدن سفيدى شفق، وقت نماز عشا فرا مى رسد و با سفيدى افق، وقت فريضه صبح داخل مى شود.[٢]

در مذهب اهل بيت (عليهم السلام) وقت نماز هاى پنجگانه به استناد روايت امام صادق (ع) است كه فرمود:

«جبرئيل بر پيامبر نازل شد و اوقات نماز را به آن حضرت چنين آموخت: نماز صبح را همزمان با روشن شدن فجر بخوان. اگر خورشيد زوال پيدا كرد، نماز ظهر را بخوان و بعد از آن، با كمى‌

[١] - الفقه على المذاهب الأربعه و مذهب اهل البيت( عليهم السلام): ١/ ١٨٠، كتاب الصلاة باب مواقيت الصلاه المفروضه.

[٢] - الفقه على المذاهب الأربعه: ١/ ١٨٣، كتاب الصلاة، باب ما تعرف به اوقات الصلاة.