از آيه مى توان چنين استدلال كرد كه خداوند از دلوك الشمس (زوال خورشيد) تا غسق الليل (نيمه شب) وقت چهار نماز قرار داده است، مشترك نماز ظهر و عصر از زوال تا غروب خورشيد و غروب خورشيد تا نيمه شب وقت مشترك نماز مغرب و عشا است. و جمله‌ وقُرْآنَ الْفَجْر راجع به نماز صبح است كه به طور جداگانه ذكر نموده است؛ بنابر اين، آيه درباره وجوب نمازهاى پنجگانه و بيان اوقات آنهاست.

مؤيّد اين تفسير، روايتى است كه عيّاشى از عبيد بن زراره از امام صادق (ع) درباره اين آيه نقل مى كند:

«به درستى كه خداوند، چهار نماز را واجب نمود كه وقت آنها از زوال خورشيد تا نيمه شب است. وقت دو تاى آنها از هنگام زوال خورشيد تا غروب آفتاب است، امّا بايستى يكى از آنها را قبل از ديگرى خواند. وقت دو نماز ديگر، از اوّل غروب تا نيمه شب است امّا بايد يكى را (مغرب) قبل از ديگرى (عشا) به جاى آورد».[١]

شيخ طوسى مى گويد:

«هنگام زوال خورشيد، وقت نماز ظهر داخل مى شود و به مقدارى كه چهار ركعت خوانده شود، وقت مخصوص آن است و پس از خواندن چهار ركعت، وقت مشترك بين دو نماز ظهر و عصر شروع‌

[١] - مجمع البيان ٦/ ٢٨٣، تفسير آيه ٧٨ ازسوره إسراء.