مبناى مسأله با تغيير موضوع عوض مى شود و شايسته است از اختلاف به طور كلّى دست برداشت؛ زيرا طبق ديدگاه اهل بيت (عليهم السلام) وقت براى خواندن دو نماز، مشترك است و فقط از جهت فضيلت، مختص مى باشد و وقت مختص به هر يك از دو نماز نداريم؛ چون وقت هر دو را فرا مى گيرد، ولى بايد يكى از آنها را قبل از ديگرى خواند.[١]

فقهاى مذاهب ديگر، از جمع خواندن دو نماز در وقت يكى از آنها منع نموده اند؛ زيرا براى هر يك از نمازها وقت مخصوصى، غير از وقت ديگرى قايل شده اند، پس موضوع مسأله تفاوت پيدا كرد.[٢]

در نتيجه هر يك از دو مذهب شيعه و سنّى، سخن از حكم موضوع خاصّى مى كنند وموضوع مورد اختلاف يكى نيست و اختلاف در جايى معنا دارد كه موضوع مورد اختلاف، يكسان باشد.

ز: جمع بين دو نماز از ديدگاه اهل بيت (عليهم السلام)

شاگردان مكتب اهل بيت (عليهم السلام) درباره جواز جمع دو نماز به تعدادى از اخبار و احاديث استدلال كرده اند و چون اين مسأله با

[١] - وسائل الشيعه: ٣/ ١١٦، ح ٤٧٩٥- ١؛ خلاف، شيخ طوسى: ١/ ٢٥٧.

[٢] - الفقه على المذاهب الاربعه، كتاب الصلاة، مباحث الجمع بين الصلاتين.