رسول خدا (عليهما السلام) در غزوه تبوك، ميان نمازهاى ظهر و عصر و مغرب و عشا جمع كرد. راوى مى گويد: پرسيدم: چرا چنين كردند؟ گفت: أراد أن لا يحرج أمّته».[١]

در سنن ابى داوود آمده است:

«رسول خدا (عليهما السلام) نمازها را در غير باران، با هم خواندند»[٢].

در روايتى از موطّأ آمده است:

«رسول خدا (عليهما السلام) ميان نماز ظهر و عصر و مغرب و عشا جمع كردند، بدون اين كه خوف، يا سفرى در كار باشد».[٣]

راوى مى گويد:

«من هر يك از هشت و هفت ركعتها را با هم پشت سر رسول خدا (عليهما السلام) خواندم».[٤]

چنين صراحتى در روايات، هر گونه تخصيص به «عذر» را نفى مى كند.

لكن در مقابل، روايتى را ترمذى از ابو سلمه، يحيى بن خلف بصرى، از معتمر بن سليمان، از پدرش و او از حنش، از عكرمه و عكرمه از ابن عبّاس نقل مى كند كه رسول خدا (عليهما السلام) فرمود:

[١] - صحيح مسلم بشرح النووى: ٥/ ٢١٥.

[٢] - سنن ابى داوود: ٢/ ٦، حديث ١٢١٤.

[٣] - موطّأ: ٩١، ح ٣٣٢.

[٤] - سنن نسائى: ١/ ٢٩٠.