١- شارع مقدّس در مورد تعليم و تربيت فرزندان، بسيار سفارش نموده است و شكّى نيست كه انجام اين مسأله روشهاى مختلفى مى‌تواند داشته باشد كه بر حسب زمان، تغيير مى‌يابد؛ مثلا نوشتن در زمانهاى گذشته با قلم نى، يا پر پرندگان انجام مى‌گرفته است، ولى اكنون روشهاى نوشتن و آموختن، فرق كرده است، به شكلى كه دستگاههاى پيشرفته‌اى مثل رايانه و نوارهاى صوتى و امثال اينها از وسايل كمك آموزشى، مى‌توانند در پيشرفت يادگيرى، مؤثّر باشند.

مى‌بينيم كه شارع مقدّس، مسأله آموزش را به صورت كلّى سفارش فرموده، ولى سليقه و روش آموزش را به عهده مكلّفين گذاشته‌است.

٢- گفته مى شود: عدّه‌اى از صحابه قرآن كريم را در مصحفى جمع‌آورى نمودند، اين عمل را كسى بدعت نشمرد بلكه تطبيقى عملى از كلام خداوند بود كه مى فرمايد:

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ‌[١]

«ما قرآن را فرو فرستاديم وما نگهبان آن هستيم».

[١] - حجر( ١٥): ٩.