اهليّت اين احترام را داشته باشد، اين كار يك نوع اطاعت و عبادت خدا نيز محسوب مى‌گردد، ولى هر احترام و تعظيمى عبادت آن شخص بزرگ محسوب نمى‌گردد، پس قياس كردن اين كارها به كارهاى مشركين- در برابر بتهايشان- يك قياس فاسدى است».[١]

چكيد بحث‌

مسأله جشن ميلاد پيامبر (ص)، مسأله‌اى است كه از قرنهاى گذشته تا الآن وجود داشته و مسلمانان بدان انس گرفته‌اند.

و اين كه ادّعا مى‌كنند: «جشن ميلاد از بدعتهاست و از مسائل دينى نيست»، سخن صحيحى نيست؛ چون استناد اين گونه ادّعاها بر اساس يك برداشت غلطى از معناى «بدعت» است؛ چرا كه آنان تصوّر كرده‌اند معناى بدعت اين است كه آن مسأله در صدر اسلام وجود نداشته باشد و يا دليل خاصّى در مورد آن نداشته باشيم. لكن حرف صحيح اين است كه: هر چيزى، يا هر فعلى به دو صورت در دين مى‌تواند جايز باشد:

[١] - كشف الارتياب، سيد محسن امينى: ٤٥٠.