در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٦ - امر چهارم روز ولادت پيامبر(ص) از((ايام الله)) است

ما منّت نهاده و يكى از مصاديق آيه شريفه: ... وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللّهِ‌[١] مى‌باشد.

در زندگى انبياء روز ولادتشان از روزهاى مهم و مبارك شمرده مى‌شود و خدا در آن روز، به پيامبر بزرگش حضرت يحيى (ع) سلام مى‌فرستد و مى‌فرمايد:

وَسَلامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا[٢]

«سلام بر او، آن روز كه تولّد يافت و آن روز كه مى‌ميرد و آن روز كه برانگيخته مى‌شود.»

و نيز پيامبر خدا عيسى بن مريم (ع) در اين روز، بر خودش سلام مى‌فرستد و مى‌گويد:

وَالسَّلامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدتُّ ...:[٣]

«و سلام (خدا) بر من، در آن روز كه متولّد شدم ...»

پس با توجّه به اين كه پيامبر اسلام حضرت محمّد (ص) افضل انبيا است، بايد روز ولادتش از روز ولادت ديگر انبيا شريف تر باشد و ياد آوردن آن روز با عظمت‌تر از يادآورى ولادت ديگر انبيا باشد؛ چرا كه آن روز، روزى است كه خدا، در آن روز به وسيله خاتم الأنبياء بر مطلق بشريّت، منّت نهاده است.

[١] - ابراهيم( ١٤): ٥.

[٢] - مريم( ١٩): ١٥.

[٣] - مريم( ١٩): ٣٣.