او مى‌گويد: «مروزى گويد: از ابا عبدالله در مورد قومى سؤال كردم كه شب در يك جايى جمع مى‌شوند و خواننده‌اى مى‌خواند و دعا مى‌كنند تا صبح شود، گفت: اميدوارم اشكالى نداشته باشد ... و ابو سرى حربى گويد: ابو عبدالله گفت: چه چيز بهتر از اين است كه مردم جمع شوند و نماز بخوانند و نعمتهاى خدا را بر خودشان يادآور شوند، همچنانكه انصار مى‌گفتند؟».

و اضافه مى‌كند كه:

«اين مطلب، اشاره‌اى است به آنچه احمد روايت مى‌كند و مى‌گويد: اسماعيل براى ما حديث كرد كه ايّوب از محمّد بن سيرين براى ما خبر داد كه گفت: به من خبر رسيد كه انصار در مدينه مى‌خواستند به استقبال رسول خدا (ص) بيايند، گفتند: در مورد زمان آن تصميم‌گيرى كنيم. اجتماع كرديم و در مورد اين مسأله كه خدا بر ما منّت نهاده است به گفتگو نشستيم، گفتند: روز شنبه، سپس گفتند با يهوديان در روز آنان جمع نمى‌شويم، گفتند: روز يكشنبه. (برخى ديگر) گفتند: با مسيحيان در روز آنان جمع نمى‌شويم، گفتند: پس روز عروبه و روز عروبه را روز جمعه مى‌نامند، سپس در خانه ابى امامه اسعد بن زراره جمع شدند و براى آنان گوسفندى ذبح شد كه براى همه آنان كافى بود)).[١]

[١] - اقتضاء الصراط المستقيم ابن‌تيميّه: ٣٠٤.