در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٣ - امر اول حادثه مقدس، زمان خود را مقدس مىسازد

«ماه رمضان، ماهى است كه قرآن، براى راهنمايى مردم و ارائه نشانه‌هاى هدايت و فرق گذاشتن ميان حق و باطل، در آن نازل شده است».

همچنين در مورد بركت در «شب قدر» مى‌فرمايد:

إنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ* وَمَا أَدْرَاكَ مَا لَيْلَةُ الْقَدْرِ* لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍ[١]

«ما آن را در شب قدر نازل كرديم و تو چه مى‌دانى شب قدر چيست؟ شب قدر، بهتر از هزار ماه است».

جاودانه بودن بركت در اين ماهها و روزها و شبها به خاطر حوادث مهمّ الهى، مثل نزول قرآن در آنها بوده است.

اگر سرچشمه قداست ايّام، به حوادث مبارك الهى بر مى‌گردد، چرا روز ولادت پيامبر (ص)- كه روز مباركى است- مستحقّ تقديس نباشد؟

اين قضيه در مورد مناسبتهايى مثل جشن عيد فطر، عيد قربان، عيد غدير و روز عرفه كه نصّ خاصّى در مورد آنها وارد شده هم صحيح است.

عدّه‌اى در مورد بزرگداشت اين مناسبتها افراط كرده‌اند و در مقابل، عدّه‌اى به گمان اين كه اين گونه تجليلها و بزرگداشتهاى خاصّ، بدعت است! و سكوت در مقابل آن جايز نيست! هر گونه‌

[١] - قدر( ٩٧): ٣- ١.