و برخى سعى كرده‌اند كه دليل ديگرى براى تحريم جشن ميلاد پيامبر بيفزايند و آن اين است كه: در اين جشنها معمولًا كارهاى حرامى مثل موسيقى و غنا و اختلاط زن و مرد و غير ذلك ... نيز پيش مى‌آيد.

وما ادّعاى بروزكارهاى حرام در جشنهاى ميلاد پيامبر (ص) را كه از سوى پيروان اهل بيت (عليهم السلام) برگزار مى شود، ادّعايى بى اساس و تهمتى ناروا مى دانيم ودر عين حال تأكيد مى‌كنيم كه همزمان بودن، موجب الغا و تحريم اصل عمل نمى‌گردد؛ چرا كه اگر اين را بپذيريم لازمه‌اش اين است كه اصول مسلّم عبادات هم اگر با هر عنوان حرامى همزمان باشند، باطل اعلام گردند و اين چيزى است كه هيچ كس آن را نمى‌پذيرد. مثلًا اگر نماز واجب، همزمان شود با نگاه كردن به زن اجنبى كه قطعاً كار حرامى است آيا مى‌توان گفت كه نماز واجب، بدعت شد (و العياذ بالله) بجا آوردنش حرام است؟ و آيا حرام بودن كارى به صرف همزمانى با تشريع و ايجاب نماز، سرايت مى‌كند؟!

و آنچه براى ما داراى اهمّيّت مى‌باشد، اين است كه روايات عامّى داريم كه در مقام تأكيد بر ضرورت احترام شخص پيامبر اكرم (ص) و بزرگداشت و احترام آن حضرت در حال حيات و بعد از حيات هستند و به خاطر فراوانى و تواتر روايات، كسى نمى‌تواند