به مقابل كتفش مى‌رسيد، سپس به ركوع مى‌رفت و كف دو دستش را بر زانوهايش قرار مى‌داد، سپس آرام مى‌ايستاد، نه سرش را خيلى عقب مى‌برد و نه به پايين مى‌انداخت، پس از آن، سرش را بلند مى‌كرد و مى‌گفت: سمع الله لمن حمده‌، سپس دو دستش را تا مقابل كتفش بالا مى‌برد تا همه بدنش آرام گيرد، سپس مى‌گفت: الله اكبر، پس از آن (براى سجده) به سوى زمين مى‌رفت و دو دستش را از پهلوهايش فاصله مى‌داد، سپس سر بلند مى‌كرد و پاى چپش را خم مى‌كرد، و بر روى آن مى‌نشست و وقتى به سجده مى‌رفت، انگشتان پاهايش را باز مى‌كرد، سپس بر مى‌گشت و پس از آن برمى خاست و مى‌گفت: الله اكبر. سپس پايش را خم مى‌كرد و آرام بر روى آن مى‌نشست تا آن كه همه اعضاى بدنش آرام گيرند. در ركعت ديگر هم مثل اينها را انجام مى‌داد، سپس وقتى از دو ركعتش بر مى‌خاست، تكبير مى‌گفت و دستانش را تا مقابل كتفش بلند مى‌كرد تا آن كه به سجده‌اى كه در آن تسليم هست، مى رسيد پس پاى چپش را عقب مى برد و با حالت تورّك‌[١] بر روى ران چپش مى‌نشست. همه گفتند: راست گفتى، رسول خدا (ص) اين چنين نماز مى‌خواند.[٢]

[١] - به سرين نشستن و تكيه نمودن برسرين( فرهنگ نفيسى).

[٢] - سنن بيهقى: ٢/ ١٠٥، ح ٢٥١ ٧؛ سنن ابو داود، باب افتتاح الصلاة، ح ٧٣٠؛ سنن ترمذى: ٢/ ١٠٥، ح ٣٠٤ باب صفة الصلاة، چاپ دار الفكر- بيروت، سال ١٤٠٨ ه-. ق.