در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٣ - دليل استحسانى و نقد آن

«او (عبد الله بن مسعود) نماز مى‌خواند و دست چپش را بر روى دست راستش قرار داده بود. پيامبر (ص) او را ديد و دست راستش را بر روى دست چپش قرار داد».[١]

نقد حديث‌

اوّلًا: بعيد است صحابى بزرگى مثل عبد الله بن مسعود- كه از پيشگامان در اسلام است- سنّت نماز را نداند.

ثانياً: در سند حديث، هشيم بن بشير وجود دارد و او به تدليس مشهور است.[٢]

اينها مهمترين رواياتى هستند كه در مورد اين مسأله ذكر شده و در اين مورد، روايات ديگرى وجود دارند كه از نظر متن و سند، خالى از مناقشه نيستند.

دليل استحسانى و نقد آن‌

امّا آنچه استدلال كردند به آن از وجوه استحسانيه مثل اين كه گفتند:

[١] - سنن بيهقى: ٢/ ٤٤، ح ٢٣٢٧، چاپ دار الكتب العلمية- بيروت، چاپ اوّل، ١٤١٤ ه-. ق.

[٢] - هدى السارى: ١/ ٤٤٩.