در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
پيشگفتار
٢١ ص
(٤)
چگونگى تشريع اذان به نظر جمهور
٢٣ ص
(٥)
بررسى روايات مذكور
٢٨ ص
(٦)
اول عدم تناسب با مقام نبوت
٢٨ ص
(٧)
دوم تناقض درونى روايات
٣٠ ص
(٨)
سوم كسانى كه رؤيا را ديدهاند، چهارده نفر بودهاند، نه يك نفر!
٣٢ ص
(٩)
چهارم تعارض بين نقل قول بخارى و ديگران
٣٣ ص
(١٠)
روايت اول
٣٤ ص
(١١)
روايت دوم
٣٦ ص
(١٢)
روايت سوم
٣٨ ص
(١٣)
روايت چهارم
٣٨ ص
(١٤)
روايت پنجم
٤٠ ص
(١٥)
الف روايت امام احمد در مسند خود
٤١ ص
(١٦)
ب روايت دارمى در مسندش
٤٢ ص
(١٧)
ج روايت امام مالك در موطأ
٤٣ ص
(١٨)
د روايت ابن سعد در طبقات
٤٣ ص
(١٩)
ه - روايت بيهقى در سنن
٤٦ ص
(٢٠)
و روايت دار قطنى
٤٨ ص
(٢١)
چگونگى تشريع اذان از نظر اهل بيت(عليهم السلام)
٥٠ ص
(٢٢)
اثبات جزئيت((حى على خير العمل))
٥٣ ص
(٢٣)
اول نصوصى كه از صحابه پيامبر اكرم(ص) نقل شده است
٥٣ ص
(٢٤)
رواياتى كه از عبدالله بن عمر نقل شده است
٥٣ ص
(٢٥)
رواياتى كه از سهل بن حنيف روايت شده است
٥٦ ص
(٢٦)
رواياتى كه از بلال نقل شده است
٥٦ ص
(٢٧)
رواياتى كه از ابى محذوره نقل شده است
٥٨ ص
(٢٨)
روايتى كه از ابن ابى محذوره نقل شده است
٥٨ ص
(٢٩)
رواياتى كه از زيد بن ارقم نقل شده است
٥٩ ص
(٣٠)
دوم رواياتى كه با سند صحيح از اهل بيت(عليهم السلام) نقل شده است
٦٠ ص
(٣١)
نظرات علما درباره جزئيت حى على خيرالعمل
٦٣ ص
(٣٢)
علت حذف فقره«حى على خيرالعمل»
٦٦ ص
(٣٣)
تأكيدى ديگر بر جزئيت«حى على خيرالعمل»
٧٢ ص
(٣٤)
چكيده بحث
٧٣ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٦٨ - علت حذف فقره«حى على خيرالعمل»

سعدالدين تفتازانى در حاشيه شرح العضدى على مختصر الاصول، از ابن حاجب گفته است:

«فقره: حيّ علي خيرالعمل‌ در زمان رسول خدا (ص) جزء اذان بود تا اين كه عمر دستور به حذف آن داد؛ زيرا مى‌ترسيد كه مردم فقط به نماز روى آورند و جهاد را كنار بگذارند».[١]

بايد گفت كه اگر اين فقره باعث بى‌توجّهى مردم به فريضه جهاد مى‌شده است، لازم بود كه تشريع نگردد؛ زيرا مفسده دائمى بر آن مترتّب مى‌شد؛ چنان كه عامّه تا امروزه آن را كنار گذاشته‌اند!

همچنين رسول خدا (ص) كه بشارت به سقوط امپراتورى‌هاى كسرى و قيصر داده بود، سزاوارتر بود كه اين مشكل را حل كند.

علاوه بر اين، شجاعتها و دلاورى صحابه در ميدانهاى جنگ، اين گمان باطل را رد مى‌كند؛ زيرا ايشان در كنار پيامبر اكرم (ص) در راه خدا جهاد مى‌كردند و فقره: حيّ علي خيرالعمل‌ مانع از جهاد آنان نمى‌شد؛ چنان كه قرآن كريم بدان تصريح نموده است.[٢]

قوشچى از متكلّمان اشاعره عذر آورده است كه:

«مخالفت يك مجتهد با مجتهد ديگر در مسائل اجتهادى، بدعت محسوب نمى‌شود!».[٣]


[١] - دلائل الصدق: ٣، قسم ٢/ ١٠٠، به نقل از مبادى الفقه الاسلامى، عرفى: ٣٨؛ سيرة المصطفى، سيّد هاشم معروف: ٢٧٤، به نقل از الروض النضير: ٢/ ٤٢.

[٢] - توبه( ٩): ١١٢- ١١١.

[٣] - شرح التجريد، قوشچى: ٤٨٤.