در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
پيشگفتار
٢١ ص
(٤)
چگونگى تشريع اذان به نظر جمهور
٢٣ ص
(٥)
بررسى روايات مذكور
٢٨ ص
(٦)
اول عدم تناسب با مقام نبوت
٢٨ ص
(٧)
دوم تناقض درونى روايات
٣٠ ص
(٨)
سوم كسانى كه رؤيا را ديدهاند، چهارده نفر بودهاند، نه يك نفر!
٣٢ ص
(٩)
چهارم تعارض بين نقل قول بخارى و ديگران
٣٣ ص
(١٠)
روايت اول
٣٤ ص
(١١)
روايت دوم
٣٦ ص
(١٢)
روايت سوم
٣٨ ص
(١٣)
روايت چهارم
٣٨ ص
(١٤)
روايت پنجم
٤٠ ص
(١٥)
الف روايت امام احمد در مسند خود
٤١ ص
(١٦)
ب روايت دارمى در مسندش
٤٢ ص
(١٧)
ج روايت امام مالك در موطأ
٤٣ ص
(١٨)
د روايت ابن سعد در طبقات
٤٣ ص
(١٩)
ه - روايت بيهقى در سنن
٤٦ ص
(٢٠)
و روايت دار قطنى
٤٨ ص
(٢١)
چگونگى تشريع اذان از نظر اهل بيت(عليهم السلام)
٥٠ ص
(٢٢)
اثبات جزئيت((حى على خير العمل))
٥٣ ص
(٢٣)
اول نصوصى كه از صحابه پيامبر اكرم(ص) نقل شده است
٥٣ ص
(٢٤)
رواياتى كه از عبدالله بن عمر نقل شده است
٥٣ ص
(٢٥)
رواياتى كه از سهل بن حنيف روايت شده است
٥٦ ص
(٢٦)
رواياتى كه از بلال نقل شده است
٥٦ ص
(٢٧)
رواياتى كه از ابى محذوره نقل شده است
٥٨ ص
(٢٨)
روايتى كه از ابن ابى محذوره نقل شده است
٥٨ ص
(٢٩)
رواياتى كه از زيد بن ارقم نقل شده است
٥٩ ص
(٣٠)
دوم رواياتى كه با سند صحيح از اهل بيت(عليهم السلام) نقل شده است
٦٠ ص
(٣١)
نظرات علما درباره جزئيت حى على خيرالعمل
٦٣ ص
(٣٢)
علت حذف فقره«حى على خيرالعمل»
٦٦ ص
(٣٣)
تأكيدى ديگر بر جزئيت«حى على خيرالعمل»
٧٢ ص
(٣٤)
چكيده بحث
٧٣ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥٠ - چگونگى تشريع اذان از نظر اهل بيت(عليهم السلام)

چگونگى تشريع اذان از نظر اهل بيت (عليهم السلام)

وقتى به روايات اهل بيت (عليهم السلام) در مورد چگونگى تشريع اذان مراجعه مى‌كنيم، محذوراتى را كه نقل كرديم، در آنها نمى‌بينيم؛ يعنى با مقام و جايگاه نبوّت، تعارض ندارند.

از امام صادق (ع) روايت شده است:

«هنگامى كه جبرئيل امين، اذان را بر پيامبر اكرم (ص) نازل كرد، سر آن حضرت در دامن حضرت على (ع) بود و استراحت مى‌كرد. جبرئيل، اذان و اقامه را گفت و پس از آن كه رسول خدا (ص) برخاست، از على (ع) پرسيد: اى على! آيا شنيدى؟ عرض كرد: بله. فرمود: آيا حفظ كردى؟ عرض كرد: بله. فرمود: بلال را فرا بخوان و اينها را به او ياد بده، پس على (ع) بلال را فرا خواند و اينها را به او ياد داد».[١]

در اين روايت مى‌بينيم كه جبرئيل اذان و اقامه را به رسول خدا (ص) وحى مى‌كند و آن حضرت (ص) به على (ع) دستور مى دهد كه آنها را به بلال تعليم دهد.

اين نظريّه را رواياتى كه عسقلانى نقل مى‌كند و سندهاى آنها را مورد مناقشه قرار مى‌دهد، تأييد مى‌كند.

عسقلانى مى‌نويسد:


[١] - وسائل الشيعه: ٤/ ٦٢١، ابواب الاذان و الاقامه، ح ٢.