در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
پيشگفتار
٢١ ص
(٤)
چگونگى تشريع اذان به نظر جمهور
٢٣ ص
(٥)
بررسى روايات مذكور
٢٨ ص
(٦)
اول عدم تناسب با مقام نبوت
٢٨ ص
(٧)
دوم تناقض درونى روايات
٣٠ ص
(٨)
سوم كسانى كه رؤيا را ديدهاند، چهارده نفر بودهاند، نه يك نفر!
٣٢ ص
(٩)
چهارم تعارض بين نقل قول بخارى و ديگران
٣٣ ص
(١٠)
روايت اول
٣٤ ص
(١١)
روايت دوم
٣٦ ص
(١٢)
روايت سوم
٣٨ ص
(١٣)
روايت چهارم
٣٨ ص
(١٤)
روايت پنجم
٤٠ ص
(١٥)
الف روايت امام احمد در مسند خود
٤١ ص
(١٦)
ب روايت دارمى در مسندش
٤٢ ص
(١٧)
ج روايت امام مالك در موطأ
٤٣ ص
(١٨)
د روايت ابن سعد در طبقات
٤٣ ص
(١٩)
ه - روايت بيهقى در سنن
٤٦ ص
(٢٠)
و روايت دار قطنى
٤٨ ص
(٢١)
چگونگى تشريع اذان از نظر اهل بيت(عليهم السلام)
٥٠ ص
(٢٢)
اثبات جزئيت((حى على خير العمل))
٥٣ ص
(٢٣)
اول نصوصى كه از صحابه پيامبر اكرم(ص) نقل شده است
٥٣ ص
(٢٤)
رواياتى كه از عبدالله بن عمر نقل شده است
٥٣ ص
(٢٥)
رواياتى كه از سهل بن حنيف روايت شده است
٥٦ ص
(٢٦)
رواياتى كه از بلال نقل شده است
٥٦ ص
(٢٧)
رواياتى كه از ابى محذوره نقل شده است
٥٨ ص
(٢٨)
روايتى كه از ابن ابى محذوره نقل شده است
٥٨ ص
(٢٩)
رواياتى كه از زيد بن ارقم نقل شده است
٥٩ ص
(٣٠)
دوم رواياتى كه با سند صحيح از اهل بيت(عليهم السلام) نقل شده است
٦٠ ص
(٣١)
نظرات علما درباره جزئيت حى على خيرالعمل
٦٣ ص
(٣٢)
علت حذف فقره«حى على خيرالعمل»
٦٦ ص
(٣٣)
تأكيدى ديگر بر جزئيت«حى على خيرالعمل»
٧٢ ص
(٣٤)
چكيده بحث
٧٣ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٧ - چگونگى تشريع اذان به نظر جمهور

زهرى مى‌گويد: بلال در نماز صبح فقره: الصلاة خيرٌ من النوم را اضافه كرد كه رسول الله (ص) هم آن را تأييد كرد».[١]

ترمذى هم آن را با اين سندها نقل كرده است.

٥- سعد بن يحيى بن سعيد اموى، از پدرش، از محمّد بن اسحاق، از محمّد بن ابراهيم بن حارث تيمى، از محمّد بن عبداللّه بن زيد، از پدرش نقل كرده است:

«پس از آن كه صبح شد، پيش رسول الله (ص) رفتم و خواب خودم را براى او تعريف كردم ...».

٦- ترمذى مى‌گويد:

«اين حديث را ابراهيم بن سعد، از محمّد بن اسحاق به صورت كاملترى نقل كرده است. سپس افزوده است: عبدالله بن زيد، همان ابن عبد ربّه مى‌باشد و نديده‌ايم كه خبر صحيحى از او، از رسول خدا (ص) نقل شده باشد، مگر همين خبر واحد درباره اذان».[٢]

اينها مطالبى است كه در صحاح ستّه نقل شده است و از آن جا كه صحاح ستّه از منابعى چون: سنن دارمى، يا دارقطنى، يا آنچه ابن سعد در طبقات و بيهقى در سنن خود نقل مى‌كند، مهمتر و مستندتر مى‌باشند، لذا به اقوال صحاح ستّه اكتفا كرده‌ايم.


[١] - سنن ابن ماجه: ١/ ٢٣٣، باب بدء الاذان، شماره ٧٠٧.

[٢] - سنن ترمذى: ١/ ٣٦١، باب ما جاء فى بدء الاذان، شماره ١٨٩.