در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٤ - چگونگى تشريع اذان به نظر جمهور

خطّاب هم كه اين خواب را قبلًا ديده بود، ولى آن را بيست روز كتمان كرده بود، در اين هنگام به پيامبر (ص) عرض كرد: من هم بيست روز پيش چنين خوابى ديده‌ام. رسول خدا (ص) فرمود: چه چيزى باعث شد كه آن را به اطّلاع ما نرسانى؟!

عرض كرد: عبدالله بن زيد بر من پيشى گرفت و من حيا كردم كه آن را بگويم!

رسول الله (ص) فرمود: اى بلال! برخيز و ببين كه عبدالله بن زيد اذان را چگونه مى‌گويد، آن را ياد بگير و همان را بگو، پس از آن، بلال براى جمع كردن مردم اذان مى‌گفت.

ابوبشر مى‌گويد: ابوعمير گفته است: انصار مطمئن بودند كه اگر در آن روزها عبداللّه بن زيد مريض نبود، رسول خدا (ص) او را موذّن قرار مى‌داد».

٢- محمّد بن منصور طوسى، از يعقوبى، از پدرش، از محمّد بن اسحاق، از محمّد بن ابراهيم بن حارث تيمى، از محمّد بن عبدالله بن زيد بن عبد ربّه نقل كرده است پدرم عبدالله بن زيد گفت:

«هنگامى كه رسول الله (ص) دستور داد تا براى جمع كردن مردم در وقت نماز، ناقوسى بسازند وآن را به صدا درآورند، من در خواب مردى را ديدم كه به سوى من مى‌آيد و ناقوسى در دست دارد. از او پرسيدم: آيا ناقوس را نمى‌فروشى؟

گفت: آن را براى چه مى‌خواهى؟