زمين و تربت حسيني (ترجمه الأرض و التربة الحسينية) - كاشف الغطاء، الشيخ محمد حسين؛ مترجم عزيزالله عطاردي - الصفحة ١٨ - در فضل زمين

زندگى و حيات بستگى به آن پيدا كرده و مواد حياتى آدميان به خاك ارتباط داشته و بدون آن زندگى امكان ندارد.

در حديث حضرت رسول (صلى الله عليه و آله) وارد شده كه زمن نسبت به شما مهربان است، شما با خاك تيمم كنيد و بر روى آن نماز بخوانيد، پس از مردن بار ديگر در زمين جمع مى‌شويد، خداوند زمين را وسيله نعمت و آسايش شما قرار داده و در مقابل اين نعمت خداوند را ستايش كنيد، آيا فضيلتى بالاتر از اين هست كه خداوند امر كرده است مؤمنين بر خاك پاك سجده كنند؟

حكيم عرب در اشعار خود به بعضى از مزاياى زمين اشاره كرده است، اين حكيم فروغ اسلام را درك كرد ولى اسلام اختيار ننمود، وى خود را براى نبوت آماده مى‌كرد و ليكن پروردگار پيراهن پيامبرى را بر قامت ديگرى كه از وى شايسته‌تر بود پوشانيد، اين حكيم أمية بن أبي الصلت است كه در اشعار خود از آسمان و زمين و از مبدء و معاد و قبر و برزخ و قيامت سخن گفته و در پاره‌اى از قصائد خود در مورد زمين گويد: