«كفت» ميراندن است، و در اين صورت معنى آيه شريفه اين است كه: زمين ابدان مردگان را جمع مى‌كند و پس از آن بار ديگر آنها را فانى مى‌سازد، در صورت اثبات اين نظريه معجزه قرآن ثابت ميگردد.

فلاسفه و حكماى قديم و جديد از يونان و ايران و هند و غير از آنان در خواص زمين سخن گفتند و از معادن و خصوصيات آن گفتگو كردند، و از گنج‌ها و خزائن و دفائن او مطالبى اظهار نمودند، و از قدرت‌هاى خداوند و عجائب صنعت وى در زمين سخن راندند، باز هم مطلب ناتمام مانده و از هزار يكى گفته نشده است، حكماء و بزرگان همواره خواهند آمد و از بركات و منافع زمين و خاك گفتگو خواهند نمود، ولى عجائب و شگفتيهاى زمين تا پايان عمر دنيا هم تمام شدنى نيست.

مقصود ما از اين مطلب اشاره به زمين است كه يكى از آيات بزرگ خداوند به شمار ميرود، عجب در اين جا است كه شب و روز بر فراز آن راه مى‌رويم، ولى از توجه به اين معانى غفلت داريم، و اگر چنانچه مقدارى از فوائد آن را درك مى‌كرديم، و خواص او را مى‌شناختيم يقين مى‌كرديم كه زمين براى ما در واقع مادر مهربانى است كه همواره با كمال عطوفت و مهربانى با ما رفتار مى‌كند و از خيرات و بركاتش ما را سود مى‌رساند.

افراد انسان در روى زمين به منزله درختانى هستند كه از هم روئيده‌اند، ريشه و عروق آنها در درون زمين جاى دارد