كه عبارت‌اند از، آسيا، آفريقا، و اروپا، پس از اين استراليا را نيز بر اين سه افزوده‌اند، و بعد از كشف امريكا قاره‌هاى جهان به پنج عدد رسيد و اكنون كليه بلدان و اماكن و قصبات و قراء در اين پنج قاره وجود دارند.

در قرآن شريف آمده است كه زمين داراى هفت طبقه است و در آيه شريفه به اين موضوع تصريح شده است، كه: «اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ وَ مِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ يَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَيْنَهُنَّ» مفسرين و فقهاء در تعيين اين اراضى هفت‌گانه اختلاف كرده‌اند، گروهى گويند: مقصود از زمين‌هاى هفت‌گانه اقاليم سبعه است عده‌اى اظهار مى‌دارند كه اراضى سبعه اشاره به طبقات زمين است كه هر طبقه روى ديگرى متصل شده و خلل و فرجى بين آنها ديده نمى‌شود.

گفته‌اند: زمين داراى هفت طبقه است و بين هر يك از آنها پانصد سال راه است، و در هر زمينى يك نوع از آدميان وجود دارند، حتى گفته شده كه در هر يك از اين زمينهاى هفت گانه آدم و حواء و نوح و ابراهيمى وجود دارند. و در پاره از اخبار و روايات قريب به اين مطالب نقل شده است، و ليكن حق اينست كه مقصود از طبقات هفت‌گانه همان طبقات الأرض است.

علماى طبقات الأرض گويند: زمين مركب شده از: خاك معدن، گاز، بخار، آتش، جليد، و زمهرير، ولى مطلب‌